Surja El-Xhathije — Ajet 16

Kuptimet e fjalëve:

• El-Kitab: Teurati.
• El-Hukm: dituria, urtësia dhe gjykimi me drejtësi ndërmjet njerëzve.
• En-Nubuvvet: profetët që u dërguan ndër ta.
• Et-Tajjibat: gjërat e lejuara dhe të pastra, siç ishin mana dhe selva (thëllëza).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i kujton bijtë e Izraelit për dhuntitë e Tij të mëdha që ua dha atyre, për t'i bërë ata ta dinë se Ai i njeh mirë të mirat e Tij ndaj tyre dhe se ata nuk duhet t'i mohojnë ato. Ai u dha atyre Teuratin, i cili është libri që përmban udhëzimin dhe dritën, dhe u dha atyre gjykimin ndërmjet njerëzve me drejtësi, si dhe diturinë dhe urtësinë për t'i zbatuar ligjet e Tij. Gjithashtu, Ai bëri që shumica e profetëve të ishin prej pasardhësve të Ibrahimit, paqja qoftë mbi të, dhe i zgjodhi ata për këtë nder të madh. Ai i ushqeu ata me gjëra të pastra dhe të lejuara, siç ishin mana dhe selva, dhe i dalloi ata mbi të gjithë njerëzit e kohës së tyre, duke u dhënë atyre virtyte dhe begati që nuk iu dhanë të tjerëve.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dhuntitë e Allahut ndaj robërve të Tij janë të mëdha dhe të shumta, prandaj njeriu duhet t'i njohë ato dhe të falënderojë për to.
2. Nderimi i Allahut për një popull nuk do të thotë se ata janë të zgjedhur përgjithmonë, por është sprovë për ta; nëse e falënderojnë, Ai ua shton dhuntitë, e nëse e mohojnë, Ai ua heq ato.
3. Dituria, urtësia dhe profetët janë prej dhuntive më të mëdha që Allahu u jep robërve të Tij, prandaj duhet t'i vlerësojmë dhe t'i ruajmë ato.
4. Ushqimi i lejuar dhe i pastër është begati nga Allahu, prandaj muslimani duhet të kërkojë gjithmonë atë që është hallall dhe të largohet nga harami.
5. Ky ajet na mëson se historia e bijve të Izraelit është mësim për ne; ata i morën këto dhunti, por më pas i humbën ato për shkak të mosbindjes dhe mohimit, ndaj duhet të jemi të kujdesshëm që të mos biem në të njëjtën gabim.