Sura Al-Dżasija — Werset 17

Znaczenie słów:

• Bajjinat (بَيِّنَاتٍ) – jasne dowody, oczywiste znaki i argumenty.
• Min al-amr (مِنَ الْأَمْرِ) – spośród spraw religii; chodzi o sprawy dotyczące wiary i prawa.
• Baghyan (بَغْيًا) – z powodu zawiści, niesprawiedliwości i dążenia do dominacji.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah Wszechmogący przypomina w tym wersecie o swojej łasce okazanej synom Izraela (Banu Israil). Dał im jasne dowody i oczywiste znaki dotyczące spraw religii – wyjaśnił im, co jest dozwolone, a co zakazane, oraz wskazał prawdę oddzielając ją od fałszu. Otrzymali oni wiedzę i argumenty, które nie pozostawiały żadnych wątpliwości.

Jednakże – jak mówi Allah – nie popadli w spory i podziały, dopóki nie dotarła do nich wiedza i nie ustanęły przeciwko nim dowody. Dopiero wtedy zaczęli się różnić, a przyczyną tego nie był brak poznania prawdy, lecz wzajemna zawiść, niesprawiedliwość i pragnienie władzy oraz wywyższenia się jednych nad drugimi. To właśnie owa pycha i chęć dominacji skłoniły ich do odrzucenia prawdy i popadnięcia w spory – zwłaszcza po przyjściu proroka Mahometa (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo), którego nadejście było zapowiedziane w ich księgach i którego znali, jak znali własnych synów.

Na zakończenie Allah zapewnia, że On sam rozstrzygnie między nimi w Dniu Zmartwychwstania wszystkie sprawy, w których się spierali i różnili na ziemi. Wtedy zostanie ukazane, kto był na prawdzie, a kto na fałszu, i każdy otrzyma sprawiedliwą zapłatę za swoje czyny.

W tym wersecie zawarte jest również ostrzeżenie dla społeczności muzułmańskiej, aby nie podążała ścieżką synów Izraela – aby nie dzieliła się i nie spierała po otrzymaniu jasnej wiedzy, gdyż podziały wynikające z zawiści i żądzy władzy są przyczyną zguby.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiedza i jasne dowody są wielkim błogosławieństwem od Allaha, ale jednocześnie stanowią zobowiązanie – kto je otrzymał, nie ma usprawiedliwienia przed Bogiem.
2. Podziały i spory w sprawach religii nie wynikają zazwyczaj z braku wiedzy, lecz z chorób serc – zawiści, pychy i pragnienia władzy. Dlatego muzułmanin powinien oczyścić swoje serce z tych przywar.
3. Allah jest Sędzią Najwyższym i to On rozstrzygnie wszystkie spory w Dniu Ostatecznym – to pocieszenie dla uciśnionych i ostrzeżenie dla tych, którzy świadomie odrzucają prawdę.
4. Jedność społeczności muzułmańskiej jest obowiązkiem, a różnice zdań wynikające z pobudek światowych są przyczyną upadku i kary.
5. Wiara w Dzień Sądu skłania człowieka do rozwagi, pokory i unikania sporów, które nie służą prawdzie, lecz jedynie zaspokojeniu ego.