سورت احقاف — آیت 12

د مهمو کلمو معناګانې:

• إِمَامًا: هغه لارښود او مخکښ چې خلک ورپسې ځي او په هغه پسې اقتدا کوي.
• مُصَدِّقٌ: هغه څه چې د مخکینیو کتابونو تصدیق کوي، یعنې له هغوی سره موافق دی.
• لِّسَانًا عَرَبِيًّا: په روښانه عربي ژبه کې نازل شوی.
• الَّذِينَ ظَلَمُوا: هغه کسان چې په خپلو ځانونو یې ظلم کړی، یعنې کافران او مشرکان.
• لِلْمُحْسِنِينَ: هغه کسان چې په ایمان او عمل کې ښه والی کوي.

تفسیر:

له دې قرآن څخه مخکې، موږ د موسی علیه السلام کتاب (تورات) نازل کړی و، چې د بني اسرائیلو لپاره یې لارښود او امام و، چې دوی به پرې اقتدا کوله، او د هغو کسانو لپاره رحمت و چې پرې یې ایمان راوړ او د هغه مطابق یې عمل وکړ. او دا قرآن چې پر محمد صلی الله علیه وسلم نازل شوی، هغه کتاب دی چې د مخکینیو ټولو کتابونو تصدیق کوي، او په روښانه عربي ژبه کې نازل شوی دی، ترڅو هغه کسان ووېروي چې په خپلو ځانونو یې ظلم کړی، یعنې کافران او مشرکان، او د هغو ښو کسانو لپاره زېری وي چې د خپل خالق او د خپلو مخلوقاتو سره یې ښې اړیکې ټینګې کړې دي.

فايدې:

1. دا چې ټول آسماني کتابونه د یو بل تصدیق کوي، دا د اسلام د حقانیت ثبوت دی چې دا قرآن د مخکینیو کتابونو سره موافق دی او هغه یې بشپړوي.
2. دا چې قرآن په عربي ژبه نازل شوی، د دې لپاره دی چې خلکو ته په روښانه او واضحه بڼه پېغام ورسوي، او دا د الله تعالی رحمت دی چې خپل کتاب یې د خلکو په ژبه نازل کړی.
3. دا چې قرآن د ظالمانو لپاره وېروونکی او د ښو کسانو لپاره زېری دی، دا موږ ته ښیي چې قرآن د هر چا لپاره مناسب پیغام لري: ظالمان باید ووېرېږي او له خپل ظلمه توبه وکړي، او ښه کسان باید په خپل ښه عمل باندې ثابت قدم پاتې شي او د الله د رحمت امید ولري.
4. دا چې الله تعالی خپل کتابونه په پرله پسې توګه نازل کړي، دا د هغه پرله پسې رحمت او لارښوونه ده چې خلک یې هیڅکله پرته له لارښوونې نه دي پریښي.