സൂറ അൽ-അഹ്ഖാഫ് — ആയത്ത് 12

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• ഇമാമം: മാർഗദർശിയും മാതൃകയും
• മുസദ്ദിഖ്: സത്യപ്പെടുത്തുന്നത്
• ലിസാനൻ അറബിയ്യ: അറബി ഭാഷയിൽ
• ലിയുൻദിറ: താക്കീത് നൽകാൻ
• അൽ-മുഹ്സിനീൻ: സൽകർമ്മകാരികൾ

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ വിശുദ്ധ ഖുർആനിന് മുമ്പ്, അല്ലാഹു മൂസാ നബി(അ)ക്ക് തൗറാത്ത് എന്ന വേദഗ്രന്ഥം അവതരിപ്പിച്ചു. അത് ഇസ്രായീൽ സന്തതികൾക്ക് മാർഗദർശിയും മാതൃകയുമായിരുന്നു. അതിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്തവർക്ക് അത് കാരുണ്യമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഈ ഖുർആൻ, തനിക്ക് മുമ്പ് അവതരിച്ച വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നതും അവയുടെ സത്യാവസ്ഥ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതുമായ ഗ്രന്ഥമാണ്. ഇത് അറബി ഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്, സ്വന്തം ആത്മാക്കളോട് അക്രമം ചെയ്തവരെ - അതായത് അല്ലാഹുവിന് പങ്കുചേർക്കുകയും അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുകയും ചെയ്തവരെ - താക്കീത് ചെയ്യാനാണ്. അതേസമയം, അല്ലാഹുവിനോടും അവന്റെ സൃഷ്ടികളോടും നന്മ ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇത് സന്തോഷവാർത്തയാണ്.

പാഠങ്ങൾ:

1. അല്ലാഹു മനുഷ്യരാശിക്ക് മാർഗദർശനമായി വിവിധ കാലങ്ങളിൽ വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ അയച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എല്ലാ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും പരമ്പരയുടെ പൂർത്തീകരണമാണ് ഖുർആൻ.
2. ഖുർആൻ മുമ്പുള്ള വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നു. അതിനാൽ, ഖുർആനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ മുമ്പത്തെ ദിവ്യഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സത്യതയും അംഗീകരിക്കുന്നു.
3. ഖുർആൻ അറബി ഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിച്ചത്, അത് മനുഷ്യർക്ക് മനസ്സിലാക്കാനും അതനുസരിച്ച് ജീവിക്കാനും എളുപ്പമാക്കാനാണ്. ഇത് ഖുർആന്റെ സാർവലൗകിക സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രായോഗികതയെ കാണിക്കുന്നു.
4. ഖുർആനിൽ രണ്ട് സന്ദേശങ്ങളുണ്ട്: അക്രമികൾക്ക് താക്കീതും സൽകർമ്മകാരികൾക്ക് സന്തോഷവാർത്തയും. ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെ നീതിയും കാരുണ്യവും ഒരുപോലെ പ്രകടമാക്കുന്നു.
5. അല്ലാഹുവിനോടും മനുഷ്യരോടും നന്മ ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഖുർആൻ സന്തോഷവാർത്തയാണ്. അതിനാൽ, ഖുർആനെ സമീപിക്കുന്ന ഓരോ വ്യക്തിയും അതിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് നന്മയുടെ പാതയിൽ മുന്നോട്ട് പോകണം.