سورت احقاف — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• أَرَأَيْتُمْ: ما وایاست، ما ته خبر راکړئ
• تَدْعُونَ: چې تاسو يې عبادت کوئ
• شِرْكٌ: برخه، ونډه
• أَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ: د پخوانيو پوهانو له علمه پاتې شوی نښه يا باقي پوهه

د آيت تفسير:

اى رسوله! ته دې مشركانو ته ووايه: تاسو ما ته ووايئ چې هغه معبودان چې تاسو يې له الله پرته عبادت کوئ، راته وښياست چې دوى د ځمكې له كومې برخې څخه څه پيدا كړي دي؟ آيا دوى د ځمكې كوم غر يا كومه سيند پيدا كړى دى؟ يا آيا دوى د اسمانونو په پيدا كولو كې له الله سره كومه برخه او ونډه لري؟ كه چېرې داسې وي، نو تاسو ماته له دې قرآنه مخكې كوم كتاب راوړئ چې له الله نه راغلى وي او ستاسو د دې ادعا تصديق وكړي، يا د پخوانيو پوهانو له علمه كومه باقي پاتې شوې نښه او پوهه راوړئ چې ستاسو د دې خبرې تائيد وكړي، كه چېرې تاسو په خپلو ادعاوو كې رښتيني ياست چې دا بتان د عبادت وړ دي. خو تاسو به هېڅكله داسې څه نه شئ راوړلى، ځكه چې ستاسو دا ادعا بې بنسټه او باطله ده.

فايدې:

• دا آيت د توحيد د ثبوت او د شرك د بطلان لپاره يو قوي منطقي دليل وړاندې كوي، چې مشركان د خپلو معبودانو د عبادت لپاره هېڅ دليل نه لري.
• الله تعالى د خپلو بندګانو سره په رحمت او مهربانۍ خبرې كوي، چې له دوى نه د دليل غوښتنه كوي، نه دا چې په زور يې پر ایمان راولي.
• په اسلام كې د عقل او منطق ارزښت ډېر لوړ دى، ځكه چې قرآن كريم انسانان د فكر او غور كولو بلنه وركوي.
• د باطل پلويان هيڅكله د خپل باطل لپاره قوي دليل نه شي وړاندې كولى، ځكه چې باطل تل له سستو دلايلو سره مل وي.
• دا آيت مسلمانان هڅوي چې په خپل عقيده كې د دلايلو له لارې ثابت قدمه وي او له نورو سره په ښه انداز سره بحث وكړي.