Sura Al-Ahkaf — Werset 4

Znaczenie słów:

• Araitum (أَرَأَيْتُم) – „Powiedzcie mi”, „czy widzicie” – forma pytania retorycznego, mającego na celu skłonienie do refleksji.
• Tad'ūna (تَدْعُونَ) – „wzywacie”, „czcicie” – odnosi się do oddawania czci bożkom.
• Min dūni Allah (مِن دُونِ اللَّهِ) – „poza Allahem”, „w miejsce Allaha”.
• Arūnī (أَرُونِي) – „pokażcie mi”, „udowodnijcie mi”.
• Shirk (شِرْكٌ) – „udział”, „współudział”, „partnerstwo”.
• Athārah (أَثَارَةٍ) – „pozostałość wiedzy”, „resztka przekazu”, „ślad wiedzy przekazanej od przodków”.

Tafsir (interpretacja) wersetu:

Zwróć się do nich, o Proroku, z upomnieniem i naganą: „Powiedzcie mi, wy, którzy czcicie inne istoty poza Allahem – czy te bóstwa, do których się modlicie, stworzyły cokolwiek na ziemi? Czy utworzyły góry, rzeki, czy jakąkolwiek część tej ziemi? A może mają one udział w stworzeniu niebios? Jeśli twierdzicie, że zasługują na wasze oddawanie czci, to przynieście dowód – księgę objawioną przez Boga przed tym Koranem, która potwierdzałaby wasze twierdzenia, albo chociaż pozostałość wiedzy przekazanej od dawnych pokoleń, która świadczyłaby o słuszności waszej sprawy – jeśli naprawdę jesteście prawdomówni”.

Werset ten jest wyzwaniem rzuconym bałwochwalcom, aby przedstawili jakikolwiek dowód na słuszność swoich praktyk. Nie są w stanie wykazać, że ich bożki stworzyły cokolwiek, ani że mają udział w stwarzaniu świata. Nie mogą też powołać się na żadne wcześniejsze objawienie ani na autorytet wiedzy przekazywanej przez pokolenia. W ten sposób ich argumenty zostają całkowicie obalone, a ich wiara w bożki okazuje się pozbawiona podstaw.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Czystość monoteizmu (Tauhid) – Werset ten uczy nas, że jedynym Stwórcą i Panem wszystkiego jest Allah. On stworzył ziemię i niebiosa, dlatego tylko Jemu należy się cześć i uwielbienie. Żadna istota nie ma w tym udziału.
2. Dowód i argument w religii – Islam wzywa ludzi do refleksji i poszukiwania dowodów. Wiara nie opiera się na ślepym naśladownictwie, lecz na rozumie i przekonaniu. Człowiek powinien pytać, badać i szukać prawdy.
3. Odpowiedzialność za swoje przekonania – Każdy człowiek poniesie odpowiedzialność za to, co czci i w co wierzy. Dlatego należy badać podstawy swojej wiary i nie trzymać się tradycji, które są sprzeczne z prawdą.
4. Piękno i doskonałość Koranu – Ten werset ukazuje, że Koran zawiera niepodważalne argumenty, które prowadzą do prawdy. Jest on światłem, które wyprowadza ludzi z ciemności niewiedzy i zabobonu.
5. Zachęta do poznawania stworzenia – Werset skłania człowieka do kontemplacji nad stworzeniem ziemi i niebios, co prowadzi do głębszego poznania potęgi i mądrości Allaha oraz do wzmocnienia wiary w Niego.