Surja Muhammed — Ajet 29

Kuptimet e fjalëve:

• am hasibe: A mos menduan vallë?
• el-lezine fi kulubihim merad: Ata që në zemrat e tyre kanë sëmundje (dyshim dhe hipokrizi).
• adghanahum: Urrejtjet dhe mllefet e tyre të fshehura kundër Islamit dhe besimtarëve.

Tefsiri i ajetit:

A mos menduan ata që në zemrat e tyre kanë sëmundjen e dyshimit dhe hipokrizisë – domethënë munafikët – se Allahu nuk do t’i nxjerrë në shesh urrejtjet dhe mllefet e tyre të fshehura që mbajnë në zemrat e tyre kundër besimtarëve? Po, me siguri që do t’i nxjerrë dhe do t’i zbulojë ato! Allahu i Lartësuar do t’i provojë ata me sprova dhe vështirësi, në mënyrë që të dalë në shesh i sinqerti dhe të zbulohet gënjeshtari. Kështu, besimtari i vërtetë do të bëhet i qartë për njerëzit, ndërsa munafiku do të ekspozohet dhe turpërohet para të gjithëve. Allahu nuk i lë gjërat e fshehura pa i zbuluar, e as nuk i lë zemrat e sëmura pa i sprovuar, që e vërteta të dallohet nga e pavërteta.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Ky ajet na mëson se Allahu i Lartësuar i di të gjitha fshehtësitë e zemrave dhe se asgjë nuk mund t’i fshihet Atij – Ai do t’i zbulojë të gjitha në momentin e duhur.
2. Sprovat dhe vështirësitë në jetë janë mëshirë nga Allahu, sepse nëpërmjet tyre dallohet besimtari i sinqertë nga ai që pretendon rrejshëm.
3. Munafikët dhe ata me zemra të sëmura nuk duhet të mendojnë se do t’u kalojë pa u zbuluar e vërteta e tyre – Allahu është i drejtë dhe nuk i lë padrejtësitë pa u shpërblyer.
4. Besimtari duhet të jetë i durueshëm dhe i qetë, sepse Allahu do t’i mbrojë të sinqertit dhe do t’i ekspozojë ata që mbajnë urrejtje në zemrat e tyre, qoftë në këtë botë, qoftë në botën tjetër.