Suurah Al-Fath — Aayad 10

Macnaha ereyada:

• Yubayi’uunaka: kuwa kugu ballanqaadaya (Nabiyow).
• Nakatha: ka baxa / jaba ballanka.
• Awfaa: oofiya / dhammeeya.
• Cahaada: ballanka / heshiiska.
• Ajran ‘Adhiiman: abaalmarin weyn (Janno).

Tafsiirka Aayadda:

Nabiyow, kuwa kula ballanqaaday beeshii Ridwaan (Bay’atul Ridwaan) ee xilligii Hudaybiyah, si ay ula dagaallamaan gaalada Qureysh oo ayna u cararin, waxay ballanqaadayeen Allah, ma aha adiga oo kaliya. Sababtoo ah waa Allah kuwa faray dagaalka, isagaana ka mas’uul ah abaalmarinta. Ballankoodu wuxuu ahaa inay naftooda ku iibiyaan Jannada.

Gacanta Allah ayaa ka sarreysa gacantooda – macnuhu waa in Allah la joogo, arka oo maqla, og yahay waxa qarsoon iyo waxa muuqda, isagoo awood iyo ilaalin ku haysta. Tani waa tilmaan lagu xusay sida ugu habboon oo Allah ah, iyadoon la ekaysiinayn mid ka mid ah makhluuqaadka.

Ciddii jebisa ballanka, dhibka iyo ciqaabtu waxay ku soo noqonaysaa naftiisa, ma dhaawacayso Allah. Ciddiise oofisa ballankii ay kula ballantay Allah – oo ah samirka dagaalka, gargaarka Nabiga (SCW), iyo difaaca diinta – waxaa u sugnaaday abaalmarin aad u weyn, taas oo ah Jannada iyo waxa ka sii fiican.

Faa’iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Ballanka Iimaanku waa ballan Allah – marka muslim uu sameeyo ballan ama heshiis, waa inuu u dhaqmaa si Allah u arko, isagoo og in ballanku yahay mid cuskan kara.
2. Allah waa la socdaa mu’miniinta – gacantiisa awooddu waxay ka sarreysaa wax kasta, taasoo siinaysa mu’minka ammaan iyo kalsooni.
3. Jebinta ballanka waxay dhibtaa nafsadda qofka – cidii khiyaanaysa, waxay uun dhaawacaysaa nafta, ma dhaawacayso diinta iyo Allah.
4. Oofinta ballanka waxay keentaa abaalmarin weyn – Jannada waa abaalmarinta kuwa daacadda ah, taasoo ku boorrinaysa mu’minka inuu ku adkaysto ballankiisa.
5. Dagaalka iyo difaaca diinta waa cibaado – marka loo galo niyad daahir ah, waxay noqonaysaa sabab u helista Jannada.