سوره مائدہ آيت 108 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اِھو (حُڪم ھن ڳالھ کي) ويجھو آھي ته اُھي (وصّي…

مائدہ · 108/120

ترجمو لکڻ — سوره مائدہ

ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يَأْتُوا بِالشَّهَادَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُوا أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ۝١٠٨

🔤 Transliteration

Zaalika adnaaa ai yaatoo bishshahaadati `alaa wajhihaaa aw yakhaafooo an turadda aimaanum ba`da aimaanihim; wattaqul laaha wasma`oo; wallaahu laa yahdil qawmal faasiqeen

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

اِھو (حُڪم ھن ڳالھ کي) ويجھو آھي ته اُھي (وصّي ماڻھو) سچي ڳالھه جي شاھدي ڏيڻ يا پنھنجن قسمن کڻڻ کانپوءِ قسم جي رد ٿيڻ کان ڊڄن، ۽ الله کان ڊڄو ۽ ھي (حُڪم دل سان) ٻڌو، ۽ الله بي دين قوم کي سڌو رستو نه ڏيکاريندو آھي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

ذَٰلِكَ: اهو حڪم، اهو طريقو.
أَدْنَىٰ: وڌيڪ ويجهو، وڌيڪ مناسب.
عَلَىٰ وَجْهِهَا: ان جي صحيح طريقي تي، بغير ڪنهن تحريف ۽ خيانت جي.
تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ: سندن قسمن کان پوءِ ٻيا قسم موٽايا وڃن، يعني وارثن جا قسم سندن قسمن کان پوءِ قبول ڪيا وڃن ۽ انهن جا قسم رد ڪيا وڃن.
وَاتَّقُوا اللَّهَ: الله کان ڊڄو، سندس حڪمن جي نافرماني کان پرهيز ڪريو.
وَاسْمَعُوا: ٻڌو، قبول ڪرڻ واري ٻڌڻ سان ٻڌو.
الْفَاسِقِينَ: نافرمان، الله جي اطاعت کان ٻاهر نڪرندڙ.

2) آيت جي تفسير:

هيءَ آيت ان حڪم جي حڪمت ۽ فائدي بيان ڪري ٿي جيڪو اڳ ۾ بيان ٿيو، يعني جڏهن وصيت جي وقت شاهد موجود نه هجن ته غير مسلمن کي شاهد بڻائڻ ۽ کين نماز کان پوءِ قسم ڏيارڻ جو حڪم ڏنو ويو. الله تعاليٰ فرمايو ته اهو طريقو ۽ اهو حڪم ان ڳالهه جي وڌيڪ ويجهو آهي ته اهي شاهد پنهنجي شهادت صحيح طريقي سان ادا ڪن، ان ۾ ڪو به تحريف، تبديلي يا خيانت نه ڪن، ۽ سچي شهادت ڏيڻ ۾ ڪوتاهي نه ڪن. ڇو ته اهي ڄاڻن ٿا ته جيڪڏهن اهي ڪوڙو قسم کڻندا يا شهادت ۾ خيانت ڪندا ته پوءِ وارثن کي سندن قسمن کان پوءِ ٻيهر قسم کڻڻ جو موقعو ملندو ۽ سندن شهادت رد ٿي ويندي، جنهن سان سندن خيانت ۽ ڪوڙ ظاهر ٿي پوندو ۽ اهي دنيا ۾ رسوا ٿي ويندا. اهڙيءَ طرح اهي الله جي عذاب کان به ڊڄندا ۽ دنيا ۾ رسوائي کان به بچندا، ۽ انهن ٻنهي ڳالهين جو خوف کين سچي شهادت ڏيڻ تي مجبور ڪندو.

پوءِ الله تعاليٰ سڀني مسلمانن کي مخاطب ڪري فرمايو ته الله کان ڊڄو ۽ سندس حڪمن جي نافرماني کان پرهيز ڪريو، ڪوڙو قسم نه کڻو ۽ ڪنهن جو مال حرام طريقي سان کائڻ لاءِ قسمون نه کڻو. ۽ جيڪي نصيحتون ۽ حڪم توهان کي ڏنا پيا وڃن، سي قبول ڪرڻ واري دل سان ٻڌو ۽ مڃو. ۽ يقين رکو ته الله تعاليٰ انهن ماڻهن کي سڌي رستي تي نه هدايت ڏئي ٿو جيڪي سندس اطاعت کان ٻاهر نڪري وڃن ۽ نافرماني ۾ هليا وڃن.

3) آيت مان ملندڙ فائدا ۽ سبق:

سچي شهادت جي ترغيب: هيءَ آيت ٻڌائي ٿي ته شهادت ۾ سچائي ۽ امانت داري اختيار ڪرڻ ئي مؤمن جي شان آهي، ۽ ان ۾ ڪنهن به قسم جي ڪوتاهي يا خيانت نه ڪرڻ گهرجي.
الله جو خوف ۽ دنيا جي رسوائي جو خوف: مؤمن کي گهرجي ته هو هر حال ۾ الله کان ڊڄي، ۽ اهو به ڄاڻي ته ڪوڙ ۽ خيانت آخرڪار دنيا ۾ به رسوائي ۽ بدنامي جو سبب بڻجندي آهي.
تقويٰ ۽ سماعت جي تلقين: آيت ۾ الله تعاليٰ تقويٰ اختيار ڪرڻ ۽ حڪمن کي قبوليت سان ٻڌڻ جو حڪم ڏنو آهي، جيڪو هر مسلمان لاءِ لازمي آهي.
نافرماني جو انجام: آيت واضح ڪري ٿي ته الله تعاليٰ نافرمانن کي هدايت جي توفيق نه ڏئي ٿو، ان ڪري مؤمن کي گهرجي ته هو نافرماني کان پرهيز ڪري ۽ الله جي اطاعت ۾ رهي.
اسلام جي عدل ۽ حڪمت: هيءَ آيت ڏيکاري ٿي ته اسلام جو نظام انصاف ۽ حڪمت تي ٻڌل آهي، جيڪو ماڻهن کي سچائي ۽ امانت داري ڏانهن راغب ڪري ٿو ۽ ڪوڙ ۽ خيانت کان روڪي ٿو.
قرآن جي عالمگير هدايت: هيءَ آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته قرآن مجيد جو هر حڪم انسان جي دنيا ۽ آخرت جي ڀلائي لاءِ آهي، ۽ ان تي عمل ڪرڻ سان ئي اسان حقيقي ڪاميابي حاصل ڪري سگهون ٿا.

📜 آيت 106-110 — سوره مائدہ

106يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنَانِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ أَوْ آخَرَانِ مِنْ غَيْرِكُمْ إِنْ أَنتُمْ ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَأَصَابَتْكُم مُّصِيبَةُ الْمَوْتِ ۚ تَحْبِسُونَهُمَا مِن بَعْدِ الصَّلَاةِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَنًا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَىٰ ۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الْآثِمِينَ

اي ايمان وارؤ جڏھن اوھان مان ڪنھن کي موت ويجھو ٿئي ته وصيّت ڪرڻ مھل ٻه معتبر وصّي ڪريو جي اوھان (مسلمانن) مان ھجن يا اوھان کانسواءِ ٻيا (يعني غيرقوم جا) ھجن (ھي تڏھن) جيڪڏھن اوھين مُلڪ ۾ مسافر ھجو پوءِ اوھان کي موت جو واقعو پُھچي، جيڪڏھن (اوھين سندن گواھي ڏيڻ ۾ ڪو) شڪ رکو ٿا ته (وچينءَ) نماز کانپوءِ اوھين ٻنھي کي جھليو پوءِ اُھي (ٻئي) الله جو قسم کڻي چون ته توڻيڪ مائٽ ھوندا ته به اسين قسم جي عوض ڪا بھا نه وٺنداسون ۽ نڪي الله جي (حڪم واري) شاھدي لڪائينداسون (جي لڪائي سون) ته اُتي جو اُتي ضرور گنھگارن مان ٿينداسون.

107فَإِنْ عُثِرَ عَلَىٰ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْمًا فَآخَرَانِ يَقُومَانِ مَقَامَهُمَا مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيَانِ فَيُقْسِمَانِ بِاللَّهِ لَشَهَادَتُنَا أَحَقُّ مِن شَهَادَتِهِمَا وَمَا اعْتَدَيْنَا إِنَّا إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

پوءِ جيڪڏھن معلوم ٿئي ته اُھي ٻئي گنھگار ٿيا ته جن جي مال تي ٻئي حق رکيو آھي تن جي ويجھي مائٽي وارن مان ٻيا ٻه ڄڻا انھن جي بجاءِ کڙا ٿين پوءِ الله جو قسم کڻي چون ته ٻنھي جي شاھديءَ کان اسان جي شاھدي ڏاڍي سچي آھي ۽ حد کان نه لنگھنداسون، نه ته اتي جو اتي ضرور ظالمن مان ٿينداسون.

108ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَن يَأْتُوا بِالشَّهَادَةِ عَلَىٰ وَجْهِهَا أَوْ يَخَافُوا أَن تُرَدَّ أَيْمَانٌ بَعْدَ أَيْمَانِهِمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاسْمَعُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

109۞ يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ ۖ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

(ياد ڪر) جنھن ڏينھن الله سڀني پيغمبرن کي گڏ ڪندو (تنھن ڏينھن) چوندو ته اوھان کي ڇا جواب ڏنو ويو، چوندا ته اسان کي (ماڻھن جي دلين جي) خبر نه آھي، ڇوته تون ئي ڳجھن جو وڏو ڄاڻندڙ آھين.

110إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَىٰ وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۖ وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ ۖ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي ۖ وَتُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَىٰ بِإِذْنِي ۖ وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

جڏھن (اُن ڏينھن) الله عيسىٰ پٽ مريم جي کي چوندو ته پاڻ تي ۽ پنھنجي ماءُ تي مُنھنجي نعمت ياد ڪر، جڏھن توکي پاڪ رُوح سان مدد ڏنم، (جو) ماڻھن سان پينگھي ۾ (خاص طرح) ۽ وڏي وھيءَ ۾ ڳالھايُئي ٿي، ۽ جڏھن توکي ڪتاب ۽ دانائي ۽ توريت ۽ انجيل سيکاريم، ۽ جڏھن منھنجي حڪم سان مٽيءَ مان پکيءَ جي شڪل جھڙو بڻايئي پوءِ منجھس ڦوڪيئي ته مُنھنجي حڪم سان پکي ٿيو ۽ مُنھنجي حُڪم سان ڄاول انڌي ۽ ڪوڙھي کي ڇٽايئي ٿي، ۽ جڏھن مئل کي منھنجي حُڪم سان (جيئرو ڪري) ڪڍيئي ٿي، ۽ جڏھن بني اسرائيلن (جي شر) کي توکان جھليم جڏھن وٽم معجزن سان آئين تڏھن منجھانئن ڪافرن چيو ته ھيءُ رڳو پڌرو جادو آھي.

→ آيت 107 📖 مائدہ آيت 109 ←

مائدہقرآن فهرست

120آيت

MedinanRevelation

108آيت

ترجمو — مائدہ 108

سوره مائدہ آيت 108 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اِھو (حُڪم ھن ڳالھ کي) ويجھو آھي ته اُھي (وصّي…

سوره آيت 108/120 — سوره مائدہ المائدة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره مائدہ ٻڌو, سوره مائدہ ترجمو, سوره مائدہ mp3, سوره مائدہ pdf. آيت 106–110. سنڌيءَ ۾: اردو.