Сураи Аль-Маида Оят 16 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : То Худо бо он ҳар касро, ки дар паи хушнудии…

Аль-Маида · 16/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ۝١٦

🔤 Transliteration

Yahdee bihil laahu manit taba`a ridwaanahoo subulas salaami wa yukhrijuhum minaz zulumaati ilan noori bi iznihee wa yahdeehim ilaa Siraatim Mustaqeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

То Худо бо он ҳар касро, ки дар паи хушнудии ӯст, ба роҳҳои саломат ҳидоят кунад ва ба фармони худ аз торикӣ ба рӯшноияшон бубарад ва ононро ба роҳи рост ҳидоят кунад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«يَهْدِي»: Ҳидоят мекунад, роҳнамоӣ мекунад.
«رِضْوَانَهُ»: Хушнудӣ ва ризои Ӯ (Аллоҳ).
«سُبُلَ السَّلَامِ»: Роҳҳои саломатӣ ва осоиш, ки ба Ҷаннат мерасанд.
«الظُّلُمَاتِ»: Торикиҳо, яъне куфр ва гумроҳӣ.
«النُّورِ»: Нур, яъне имон ва ҳидоят.
«بِإِذْنِهِ»: Бо ирода ва фармони Ӯ.
«صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ»: Роҳи рост ва дуруст, ки роҳи Ислом аст.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло бо ин Қуръони азим ва бо Паёмбари худ Муҳаммад (с) ҳар касеро, ки ба ризои Ӯ тавассути имон ва амалҳои некӯ талош мекунад, ба роҳҳои саломатӣ ва осоиш ҳидоят менамояд. Ин роҳҳо ӯро аз азоби Аллоҳ наҷот дода, ба Ҷаннат мерасонанд. Ҳамчунин Аллоҳ ин бандагони худро аз торикиҳои куфр ва гуноҳ ба сӯи нур — яъне имон ва итоат — берун меоварад. Ин ҳама бо ирода ва фармони Ӯ сурат мегирад, на бо қудрати инсон танҳо. Сипас Аллоҳ онҳоро ба роҳи рост ва мустақим, ки роҳи Ислом аст, ҳидоят мекунад — роҳе, ки наздиктарин роҳ ба сӯи Аллоҳ ва саодати ҳақиқӣ мебошад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон ва Паёмбар (с) воситаҳои асосии ҳидоят ба сӯи Аллоҳ мебошанд.
Ҳар кас ба ризои Аллоҳ талош кунад, Аллоҳ ӯро ба роҳҳои саломатӣ ва осоиш ҳидоят мекунад.
Имон нур аст ва куфр торикист; Аллоҳ бандагони худро аз торикиҳо ба нур мебарорад.
Ҳидоят танҳо бо ирода ва фармони Аллоҳ сурат мегирад, на бо кӯшиши инсон танҳо.
Роҳи Ислом роҳи рост ва мустақим аст, ки ба саодати дунё ва охират мерасонад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ризои Аллоҳ талош кунем, то ба роҳҳои саломатӣ ва нур ҳидоят ёбем ва дар роҳи рост қарор гирем.

📜 Оят 14-18 — Сураи Аль-Маида

14وَمِنَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَىٰ أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ

Ва аз касоне, ки гуфтанд, ки мо насронӣ ҳастем, паймон гирифтем. Пас қисмате аз пандҳоеро, ки ба онҳо дода будем, фаромӯш карданд ва Мо низ миёни онҳо то рӯзи қиёмат кинаву душманӣ афкандем. Ба зуди Худо ононро аз корҳое, ки мекунанд, огоҳ хоҳад сохт!

15يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ ۚ قَدْ جَاءَكُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ

Эй аҳли китоб, паёмбари Мо назди шумо омад, то бисёре аз китоби Худоро, ки пинҳон медоштед, бароятон баён кунад ва аз бисёре даргузарад ва аз ҷониби Худо нуре ва китобе зоҳиру ошкор бар шумо нозил шудааст.

16يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

17لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ —писари Марям аст, кофир шуданд. Бигӯй: «Чӣ касе метавонад азоби Худоро дафъ кунад, агар ирода кунад, Масеҳ — писари Марям ва модараш ва ҳамаи аҳли заминро ба ҳалокат расонад?» Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва ҳар чӣ мобайни онҳост. Он чӣ мехоҳад, меофаринад ва ба ҳар чиз тавоност!

18وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем. Бигӯй: «Пас чаро шуморо ба ҷазои гуноҳонатон азоб мекунад? Балки шумо инсонҳое аз ҷумлаи офаридагон ҳастед». Ҳар касро, ки бихоҳад, мебахшад ва ҳар касро, ки бихоҳад, азоб мекунад ва аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва он чӣ дар миёни онҳост ва бозгаштн ҳама ба назди Ӯст.

← Оят 15 📖 Аль-Маида Оят 17 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

16Оят

Тарҷума — Аль-Маида 16

Сураи Аль-Маида Оят 16 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : То Худо бо он ҳар касро, ки дар паи хушнудии…

Сураи Оят 16/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 14–18. Ба Тоҷикӣ: Русский.