Сураи Аль-Маида Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй аҳли китоб, паёмбари Мо назди шумо омад, то бисёре…

Аль-Маида · 15/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ ۚ قَدْ جَاءَكُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ ۝١٥

🔤 Transliteration

yaaa Ahlal kitaabi qad jaaa`akum Rasoolunaa yubaiyinu lakum kaseeram mimmmaa kuntum tukhfoona minal Kitaabi wa ya`foo `an kaseer; qad jaaa`akum minal laahi noorunw wa Kitaabum Mubeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй аҳли китоб, паёмбари Мо назди шумо омад, то бисёре аз китоби Худоро, ки пинҳон медоштед, бароятон баён кунад ва аз бисёре даргузарад ва аз ҷониби Худо нуре ва китобе зоҳиру ошкор бар шумо нозил шудааст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «أَهْلَ الْكِتَابِ»: аҳли китоб, яъне яҳудиён ва насрониён, ки ба онҳо Таврот ва Инҷил нозил шудааст.

— «رَسُولُنَا»: паёмбари Мо, яъне Муҳаммад (с).

— «تُخْفُونَ»: пинҳон медоштед, пинҳон мекардед.

— «يَعْفُو»: гузашт мекунад, чашм мепӯшад, тарк мекунад.

— «نُورٌ»: нур, равшанӣ.

— «كِتَابٌ مُّبِينٌ»: китоби равшанбаён, китобе ки ҳақро равшан мекунад.

Тафсири оят:

Эй аҳли китоб — яҳудиён ва насрониён! Ба ростӣ, ки ба шумо паёмбари Мо Муҳаммад (с) омад. Ӯ бисёре аз он чизҳоеро, ки шумо аз китобҳои осмонии худ (Таврот ва Инҷил) пинҳон медоштед, барои мардум равшан баён мекунад; мисли сифат ва нишонаҳои паёмбари ислом, ояти сангсор (раҷм) дар Таврот ва хушхабари Исо (а) дар бораи омадани Аҳмад. Ва аз бисёре аз он чизҳо чашм мепӯшад ва онҳоро ошкор намекунад, зеро дар ошкор кардани онҳо ҳикмате нест, ҷуз расвоии шумо. Ба ростӣ, ки аз ҷониби Аллоҳ ба шумо нур ва китоби равшанбаён омад. Ин нур Муҳаммад (с) аст ва ин китоби равшанбаён Қуръони Карим аст, ки ҳамаи аҳком ва ҳидоятҳои заруриро барои мардум дар умури дунё ва охирати онҳо равшан баён мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

— Аллоҳ таоло паёмбари худро ҳамчун раҳмат ва равшанкунандаи ҳақиқат ба сӯи мардум фиристод, то онҳоро аз торикии ҷаҳолат ба сӯи нур ҳидоят кунад.

— Қуръони Карим китоби равшанбаён аст ва ҳамаи он чизҳоеро, ки инсон барои саодати дунё ва охирати худ ниёз дорад, ба таври возеҳ баён мекунад.

— Ислом дини равшанӣ ва ҳидоят аст; он ҳақро ошкор мекунад ва мардумро ба сӯи некӣ ва ростӣ роҳнамоӣ менамояд.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки ба китобҳои осмонӣ ва паёмбарони Аллоҳ эҳтиром гузорем ва аз онҳо пайравӣ кунем, то дар дунё ва охират комёб шавем.

— Қуръон барои ҳамаи мардум дар ҳамаи замонҳо дастури ҳаёт аст ва ҳар касе, ки ба он пайравӣ кунад, ба роҳи рост ҳидоят меёбад.

📜 Оят 13-17 — Сураи Аль-Маида

13فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً ۖ يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ ۙ وَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ ۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىٰ خَائِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

Ва аҳли китоб, ҷуз андаке аз онҳо, чун паймонашонро шикастанд, лаънаташон кардем ва дилҳояшонро сахт гардонидем. Калимотро аз маънии худ тағйир месозанд ва аз он панд, ки ба онҳо дода шуда буд, насиби хеш фаромӯш кардаанд ва ҳамеша аз корҳои хоинонаашон огоҳ мешавӣ. Афвашон кун ва аз гуноҳашон даргузар, ки Худо некӯкоронро дӯст медорад.

14وَمِنَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَىٰ أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۚ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ

Ва аз касоне, ки гуфтанд, ки мо насронӣ ҳастем, паймон гирифтем. Пас қисмате аз пандҳоеро, ки ба онҳо дода будем, фаромӯш карданд ва Мо низ миёни онҳо то рӯзи қиёмат кинаву душманӣ афкандем. Ба зуди Худо ононро аз корҳое, ки мекунанд, огоҳ хоҳад сохт!

15يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ ۚ قَدْ جَاءَكُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ

16يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

То Худо бо он ҳар касро, ки дар паи хушнудии ӯст, ба роҳҳои саломат ҳидоят кунад ва ба фармони худ аз торикӣ ба рӯшноияшон бубарад ва ононро ба роҳи рост ҳидоят кунад.

17لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ —писари Марям аст, кофир шуданд. Бигӯй: «Чӣ касе метавонад азоби Худоро дафъ кунад, агар ирода кунад, Масеҳ — писари Марям ва модараш ва ҳамаи аҳли заминро ба ҳалокат расонад?» Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва ҳар чӣ мобайни онҳост. Он чӣ мехоҳад, меофаринад ва ба ҳар чиз тавоност!

← Оят 14 📖 Аль-Маида Оят 16 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

15Оят

Тарҷума — Аль-Маида 15

Сураи Аль-Маида Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй аҳли китоб, паёмбари Мо назди шумо омад, то бисёре…

Сураи Оят 15/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.