Сураи Аль-Маида Оят 69 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта аз миёни онон, ки имон овардаанд ва яҳуд ва…

Аль-Маида · 69/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئُونَ وَالنَّصَارَىٰ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ۝٦٩

🔤 Transliteration

Innal lazeena aamanoo wallazeena haadoo was saabi`oona wan Nasaaraa man aamana billaahi wal yawmil Aakhiri wa `amila saalihan falaa khawfun `alaihim wa laa hum yahzanoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Албатта аз миёни онон, ки имон овардаанд ва яҳуд ва собион ва насоро, — ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дошта бошад ва кори шоиста кунад, — биме бар ӯ нест ва ғамгин намешавад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Ҳодӣ: яҳудиён, пайравони дини Мӯсо (алайҳис-салом).
Собиъӣ: гурӯҳе аз мардум, ки бар фитрати худ мондаанд ва дини муқаррари муайяне надоранд, ё пайравони баъзе паёмбарон будаанд.
Насоро: пайравони дини Исо (алайҳис-салом), яъне масеҳиён.
Рӯзи охират: рӯзи қиёмат, ки ҳисобу китоби аъмол дар он воқеъ мешавад.
Амали солеҳ: корҳои некӯ ва шоистае, ки ба фармони Худо ва Расули Ӯ мувофиқ бошанд.

Тафсири оят:

Худованди мутаъол дар ин оят хабар медиҳад, ки гурӯҳҳои гуногуни мардум — мусулмонон, яҳудиён, собиъиён ва масеҳиён — ҳама дар як меъёри умумӣ баҳо мешаванд. Он меъёр ин аст: ҳар касе аз ин гурӯҳҳо ба Худованди ягона имон оварад, рӯзи охиратро тасдиқ кунад ва корҳои шоиста анҷом диҳад, пас бар онҳо тарсе аз азоби охират нест ва онҳо барои он чизҳое, ки дар дунё аз даст додаанд, ғамгин намешаванд.

Дар ин оят таъкид шудааст, ки насаб, қавм ё гурӯҳи иҷтимоӣ наҷотбахш нест; балки имон ба Худо, имон ба рӯзи қиёмат ва амали солеҳ асоси наҷот аст. Ҳар касе ин се аслро дар худ ҷамъ кунад, аз тарсу ғами абадӣ эмин мешавад. Ин оят даъвати умумӣ ба сӯи имон ва амали нек аст ва нишон медиҳад, ки раҳмати Худо фарох аст ва ҳамаро ба сӯи ҳақ даъват мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

Ислом дини умумибашарӣ аст ва ҳамаро ба имон ва амали нек даъват мекунад.
Наҷот на ба насаб ва қавмият, балки ба имон ба Худо, имон ба рӯзи охират ва амали солеҳ вобаста аст.
Ин оят умедбахш аст: ҳар касе роҳи ҳақро интихоб кунад, аз тарсу ғами абадӣ эмин мешавад.
Ислом дини раҳмат ва адолат аст ва ҳамаро ба сӯи некӣ ва саодати дунявию ухравӣ ҳидоят мекунад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои такаббур ва гурӯҳбозӣ, ба имон ва амали солеҳ рӯ оварем, то сазовори раҳмати Худо гардем.

📜 Оят 67-71 — Сураи Аль-Маида

67۞ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

Эй паёмбар, он чиро, ки аз Парвардигорат бар ту нозил шудааст, ба мардум бирасон. Агар чунин накунӣ, амри фиристодаи Ӯро адо накардаӣ. Худо туро аз мардум ҳифз мекунад, ки Худо мардуми кофирро ҳидоят намекунад.

68قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۖ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

Бигӯ: «Эй аҳли китоб, шумо ҳеҷ нестед, то он гоҳ, ки Таврот ва Инҷил ва он чиро аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо нозил шудааст, барпой доред». Он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, бар туғён ва куфри бештаринашон бияфзояд. Пас бар ин мардуми кофир ғамгин мабош.

69إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئُونَ وَالنَّصَارَىٰ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

70لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلًا ۖ كُلَّمَا جَاءَهُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُوا وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ

Мо аз банӣ-Исроил паймон гирифтем ва паёмбароне барояшон фиристодем. Ҳар гоҳ ки паёмбаре чизе мегуфт, ки бо хоҳиши дилашон мувофиқ набуд, гурӯҳеро дурӯғ мебароварданд ва гурӯҳеро мекуштанд.

71وَحَسِبُوا أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَصَمُّوا ثُمَّ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَصَمُّوا كَثِيرٌ مِّنْهُمْ ۚ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ

Ва пиндоштанд, ки уқубате нахоҳад буд. Пас кӯру кар шуданд. Он гоҳ Худо тавбаашон қабул кард. Боз бисёре аз онҳо кӯру кар шуданд. Ҳар чӣ мекунанд, Худо мебинад.

← Оят 68 📖 Аль-Маида Оят 70 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

69Оят

Тарҷума — Аль-Маида 69

Сураи Аль-Маида Оят 69 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта аз миёни онон, ки имон овардаанд ва яҳуд ва…

Сураи Оят 69/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 67–71. Ба Тоҷикӣ: Русский.