Аль-Маида · 68/120
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۖ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ۝٦٨
Qul yaaa Ahlal Kitaabi lastum `alaa shai`in hattaa tuqeemut Tawraata wal Injeela wa maaa unzila ilaikum mir Rabbikum; wa layazeedanna kaseeram minhum maa unzila ilaika mir Rabbika tugh yaananw wa kufran falaa taasa `alal qawmil kaafireen
📖 Ба Тоҷикӣ
Бигӯ: «Эй аҳли китоб, шумо ҳеҷ нестед, то он гоҳ, ки Таврот ва Инҷил ва он чиро аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо нозил шудааст, барпой доред». Он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, бар туғён ва куфри бештаринашон бияфзояд. Пас бар ин мардуми кофир ғамгин мабош.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:
  • «أَهْلَ الْكِتَابِ»: аҳли китоб, яъне яҳудиён ва насрониён, ки ба онҳо Таврот ва Инҷил нозил шудааст.
  • «لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ»: шумо бар ҳеҷ чизе нестед, яъне дар ҳеҷ дини дурусте қарор надоред.
  • «تُقِيمُوا»: барпо доред, амал кунед ва риоя намоед.
  • «طُغْيَانًا»: саркашӣ ва аз ҳад гузаштан.
  • «كُفْرًا»: инкор ва ношукрӣ.
  • «فَلَا تَأْسَ»: пас андӯҳгин нашав ва ғам нахӯр.
  1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ Муҳаммад (с) мефармояд, ки ба яҳудиён ва насрониён бигӯ: шумо дар ҳеҷ дини дурусте қарор надоред ва он чи бар он ҳастед, эътибор надорад, то он даме ки Таврот ва Инҷил ва он чи аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо нозил шудааст, барпо доред ва ба он амал кунед. Ва аз ҷумлаи барпо доштани ин китобҳо имон овардан ба Муҳаммад (с) аст, зеро ҳамаи китобҳои осмонӣ ба итоат аз ӯ далолат мекунанд. Ва ҳаром аст, ки касе ба Таврот ва Инҷил имон дошта бошад, аммо ба Қуръон имон наоварад, чунки имон ба онҳо бе имон ба Қуръон дуруст нест.

Сипас Худованд хабар медиҳад, ки ба бисёре аз аҳли китоб он чи бар ту аз ҷониби Парвардигорат нозил шудааст, танҳо саркашӣ ва инкорро меафзояд, зеро онҳо ба ту ҳасад мебаранд ва Қуръон айбҳои онҳоро ошкор мекунад. Пас эй Паёмбар, барои инкори ин қавми кофир андӯҳгин нашав ва ғам нахӯр, зеро дар миёни муъминоне, ки аз ту пайравӣ мекунанд, басандагӣ ва кофигӣ ҳаст.

  1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:
  • Ислом дини комил ва ба охир расида аст ва имон ба ҳамаи паёмбарон ва китобҳои осмониро талаб мекунад.
  • Қуръони Карим китоби ҳидоят ва раҳмат аст ва имон ба он шарти дурустии имон ба китобҳои пешина аст.
  • Худованд Паёмбари худро тасаллӣ медиҳад, ки аз саркашӣ ва инкори кофирон ғам нахӯрад, зеро ҳидоят даст Худованд аст.
  • Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба Қуръон амал кунем ва онро барпо дорем, то аз зумраи аҳли ҳақ гардем.
  • Дар ин оят раҳмат ва адолати Худованд намоён аст, ки роҳи наҷотро барои ҳамаи мардум равшан кардааст.


📜 Оят 66-70 — Сураи Аль-Маида

66وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم ۚ مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۖ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ
Ва агар Таврот ва Инҷил ва он чиро, ки аз ҷониби Худо бар онҳо нозил шуда, барпой доранд, аз болои сару зери пояшон рӯзӣ бихӯранд. Баъзе аз онҳо мардуме миёнарав ҳастанд ва бисёрашон бадкирдоранд.
67۞ يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ۖ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ
Эй паёмбар, он чиро, ки аз Парвардигорат бар ту нозил шудааст, ба мардум бирасон. Агар чунин накунӣ, амри фиристодаи Ӯро адо накардаӣ. Худо туро аз мардум ҳифз мекунад, ки Худо мардуми кофирро ҳидоят намекунад.
68قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَسْتُمْ عَلَىٰ شَيْءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَكُفْرًا ۖ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Бигӯ: «Эй аҳли китоб, шумо ҳеҷ нестед, то он гоҳ, ки Таврот ва Инҷил ва он чиро аз ҷониби Парвардигоратон бар шумо нозил шудааст, барпой доред». Он чӣ аз ҷониби Парвардигорат бар ту нозил шудааст, бар туғён ва куфри бештаринашон бияфзояд. Пас бар ин мардуми кофир ғамгин мабош.
69إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئُونَ وَالنَّصَارَىٰ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ
Албатта аз миёни онон, ки имон овардаанд ва яҳуд ва собион ва насоро, — ҳар кӣ ба Худо ва рӯзи қиёмат имон дошта бошад ва кори шоиста кунад, — биме бар ӯ нест ва ғамгин намешавад.
70لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلًا ۖ كُلَّمَا جَاءَهُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُوا وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ
Мо аз банӣ-Исроил паймон гирифтем ва паёмбароне барояшон фиристодем. Ҳар гоҳ ки паёмбаре чизе мегуфт, ки бо хоҳиши дилашон мувофиқ набуд, гурӯҳеро дурӯғ мебароварданд ва гурӯҳеро мекуштанд.
Аль-МаидаФеҳристи Қуръон
120Оят
MedinanRevelation
68Оят

Тарҷума — Аль-Маида 68

Сураи Аль-Маида Оят 68 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй аҳли китоб, шумо ҳеҷ нестед, то он гоҳ,…

Сураи Оят 68/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 66–70. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers