Surat Qaf — Ayat 9

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• مُبَارَكًا (mubārakan): akeh berkahé lan manfaaté.
• جَنَّاتٍ (jannātin): kebon-kebon utawa patamanan sing akeh wit-witané.
• حَبَّ الْحَصِيدِ (ḥabbal-ḥaṣīd): woh utawa wiji saka tanduran sing bakal dipanen, kayata gandum, beras, lan sakpanunggalané.

1. Tafsiré ayat:

Allah SWT ngandhani menawa Panjenengané wis nurunaké banyu saka langit, yaiku udan, sing kebak berkah lan manfaat. Saka banyu udan mau, Allah banjur nuwuhaké kebon-kebon sing akeh wit-witan lan woh-wohané, uga nuwuhaké wiji-wiji tanduran sing bakal dipanen dening manungsa, kayata pari, gandum, lan liya-liyané. Kabeh mau minangka tandha kekuwatané Allah lan wujud welas asihé marang para hamba, amarga tanpa banyu lan tanduran, manungsa ora bisa urip lan ora bisa mangan.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké kita menawa udan lan tanduran iku kabeh saka Allah, mula kita kudu syukur marang Panjenengané.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Murah, amarga wis nyawisaké pangan lan urip kanggo manungsa.
• Kanthi maca lan nggatekake ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an mulang kita babagan nikmat-nikmat Allah sing ora bisa diétung.
• Kita uga kudu ngrumat alam lan ora ngrusak, amarga kabeh iku peparingé Allah sing kudu dijaga.