Surat Qaf — Ayat 8

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• تَبْصِرَةً (tabshirah): pituduh utawa pepadhang supaya bisa ndeleng lan ngerti sing bener, ora kesasar ing pepeteng.
• ذِكْرَىٰ (dzikra): pepeling utawa pangeling-eling.
• عَبْدٍ ('abd): kawula, yaiku manungsa sing ngabdi marang Allah.
• مُّنِيبٍ (munib): wong sing tansah bali lan sumarah marang Allah, gelem mertobat lan manut marang dhawuhe.

1. Tafsir ayat:

Allah wis nitahake langit, bumi, lan sak isine kabeh, kalebu tandha-tandha gedhe sing bisa dideleng dening sapa wae sing gelem mikir. Kabeh mau ora liya minangka pituduh lan pepadhang, supaya manungsa bisa metu saka pepeteng ora ngerti lan kesasar. Kajaba iku, kabeh mau uga dadi pepeling, supaya kita tansah eling marang Allah sing nitahake. Pituduh lan pepeling iki migunani banget, utamane kanggo saben kawula sing tansah bali marang Allah, sing gelem mertobat, manut marang dhawuhe, lan sumarah marang kersane. Dadi, ayat iki ngandhani yen alam semesta iki minangka tandha kekuwatane Allah, lan sapa wae sing gelem mikir kanthi ati sing resik bakal entuk pituduh lan pepeling saka kabeh mau.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Kabeh sing ana ing langit lan bumi iki minangka tandha kekuwatane Allah, mula kita kudu tansah mikir lan ngrenungake.
• Ayat iki ngajarake supaya kita dadi kawula sing tansah bali marang Allah, gelem mertobat, lan manut marang dhawuhe.
• Sapa wae sing gelem mbukak ati lan pikirane, bakal entuk pituduh saka Allah liwat tandha-tandha ing alam iki.
• Iki nuduhake yen Islam iku agama sing gampang dimangerteni, amarga Allah wis menehi akeh tandha lan pepeling supaya manungsa bisa nemokake dalan sing bener.
• Dadi wong sing "munib" (tansah bali marang Allah) iku dadi kunci supaya bisa njupuk pelajaran saka kabeh ciptaan Allah.