Soera Qaf — Vers 9

Uitleg van enkele woorden in het vers:

• "Mubārakan" (مُبَارَكًا): Gezegend, met veel goede en nuttige eigenschappen.
• "Jannāt" (جَنَّاتٍ): Tuinen en boomgaarden met allerlei bomen en vruchten.
• "Ḥabb al-ḥaṣīd" (حَبَّ الْحَصِيدِ): De korrels van het gewas dat geoogst wordt, zoals tarwe en gerst.

Tafsir (uitleg) van het vers:

Allah de Verhevene vertelt ons in dit vers over een van Zijn grootste zegeningen: Hij laat regen uit de hemel neerdalen, een water dat vol barakah (zegeningen) zit. Het is geen gewoon water, maar een middel tot leven en groei voor de hele aarde. Door dit gezegende water laat Hij tuinen ontstaan die vol staan met bomen en vruchten, en laat Hij ook granen groeien die de mensheid en dieren tot voedsel dienen – gewassen die geoogst worden en waarvan de korrels worden verzameld.

Dit vers roept ons op om na te denken over de almacht van Allah. Wie anders dan de Schepper van hemel en aarde kan water uit de wolken laten stromen en daarmee een dode, dorre grond doen opleven met weelderige planten en vruchten? Dit is een levend bewijs van Zijn macht over leven en dood – en net zoals Hij de aarde na haar dood doet herleven met water, zo zal Hij ook de mensen uit hun graven doen herrijzen op de Dag der Opstanding.

Deze zegeningen zijn niet zomaar toevallig ontstaan; ze zijn een geschenk van de Barmhartige aan Zijn dienaren. Wanneer wij eten van deze vruchten en granen, zouden wij dankbaar moeten zijn en erkennen dat alle voorziening van Allah alleen komt. Dit vers leert ons ook dat Allah degene is die de oorzaken van levensonderhoud heeft geschapen – Hij stuurt het water, Hij laat de planten groeien, en Hij maakt het oogsten mogelijk. Dit alles is een uitnodiging om dichter tot Allah te komen, Hem te danken en ons leven in overeenstemming te brengen met Zijn wil. Wie deze zegeningen herkent en dankbaar is, zal nog meer goedheid ontvangen, want Allah houdt van de dankbaren onder Zijn dienaren.