Surat Ar-Rahman — Ayat 25

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• آلَاءِ (aalaa'): nikmat-nikmat, kabagyan, lan peparing kang gedhe saka Allah.
• رَبِّكُمَا (rabbikumaa): Pangeranmu loro, yaiku Allah kang nguwasani lan ngopeni kabeh makhluk, kalebu jin lan manungsa.
• تُكَذِّبَانِ (tukadzdzibaani): padha ngapusi, ora ngakoni, utawa nampik.

2) Katrangan surat Ar-Rahman ayat 25:

Ing ayat iki, Allah paring pitakon marang jin lan manungsa: "Endi ta nikmat-nikmate Pangeranmu kang loro iki sing padha koktemahi goroh?" Pitakon iki dudu pitakon kanggo njaluk wangsulan, nanging minangka teguran lan pepeling supaya kita padha ngrumangsani sepira akehe nikmat kang wis diparingake Allah. Wiwit saka nikmat urip, nikmat iman, nikmat pangan, nikmat kesehatan, nganti nikmat bisa mangerteni lan nggunakake kapal kanggo lelungan ing segara — kabeh iku saka kanugrahaning Allah. Mula, ora ana siji wae nikmat kang bisa kita temahi goroh utawa kita tampik. Malah saben nikmat iku dadi tandha katresnane Allah marang kawula-Ne. Yen kita ngakoni lan syukur, tambah akeh nikmat kang bakal diparingake. Nanging yen kita malah nampik lan ora ngrumangsani, iku tandha saka kesombongan lan kelaliyan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Nikmat-nikmat Allah iku akeh banget lan ora bisa dietung siji-siji, mula kita kudu tansah syukur lan ora nampik.
• Pitakon ing ayat iki ngajak kita mikir lan ngrumangsani, supaya ora dadi wong kang lali marang peparinge Allah.
• Syukur marang nikmat iku dadi dalan kanggo nambah iman lan katresnan marang Allah lan agama Islam.
• Kabeh nikmat, cilik utawa gedhe, iku bukti katresnane Allah marang kita, mula ayo padha ngakoni lan nggunakake nikmat iku kanggo kabecikan.
• Ayat iki ngajarake supaya kita ora sombong lan ora nampik kebeneran, amarga sombong iku bisa nggawa kita adoh saka rahmating Allah.