Surat Ar-Rahman — Ayat 59

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• آلَاءِ (aalaa-i): nikmat-nikmat, kabungahan, utawa peparingé Allah.
• رَبِّكُمَا (rabbikumaa): Pangeranmu loro, yaiku Allah sing ngurus lan paring nikmat marang jin lan manungsa.
• تُكَذِّبَانِ (tukadzdzibaani): kowé loro padha ngapusi utawa nolak.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki minangka pitakon sing ngélingaké marang jin lan manungsa: "Saka kabèh nikmaté Pangeranmu sing ora bisa diétung cacahé, endi sing arep kowé anggep goroh utawa kowé tampik?" Allah wis maringi warna-warna kabungahan: awak sing waras, hawa sing kepénak, pangan sing cukup, anak-turun, rasa aman, lan sing paling gedhé yaiku pituduh agama lan kesempatan ngibadah. Kabeh mau asalé saka sih-katresnané Allah. Mula, ora ana siji waé nikmat sing pantes ditampik utawa dianggep ora ana. Ayat iki bola-bali disebut ing Surah Ar-Rahman minangka pepéling supaya manungsa lan jin tansah éling lan syukur, ora malah kufur marang peparingé Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Nikmaté Allah iku akèh banget lan ora bisa dietung, mula kudu tansah disyukuri.
• Syukur marang nikmat bakal nambah rasa tresna marang Allah lan nyedhakaké awake dhewe marang agama.
• Ayat iki ngajak manungsa lan jin supaya ora nolak kabeneran lan ora nglirwakaké peparingé Allah.
• Kanthi ngélingi nikmat, ati dadi ayem lan urip dadi luwih berkah.
• Islam mulang supaya tansah ngakoni kabecikané Allah, lan iki dadi dalan kanggo mlebu swarga sing kebak kabungahan.