Surat Ar-Rahman — Ayat 60

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• هَلْ (hal): tembung pitakon, tegesé "apa".
• جَزَاءُ (jazā'u): piwales, opah, utawa balesan.
• الْإِحْسَانِ (al-iḥsān): kabecikan, tumindak becik, utawa nglakoni kabecikan.
• إِلَّا (illā): kajaba, kejaba.
• الْإِحْسَانُ (al-iḥsān): kabecikan uga (ing pungkasan ayat).

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki minangka pitakon kanggo nggugah ati lan pikiran. Allah paring pitakon: apa ana balesan kanggo wong kang wis tumindak becik kajaba kabecikan uga? Tegesé, sapa waé kang nglakoni kabecikan ing donya iki — kanthi taat marang Allah, ngibadah, lan nindakké kabecikan marang liyan — mesthi bakal dibales kanthi kabecikan uga. Balesan kang paling gedhé yaiku swarga kang wis disiapké Allah kanggo wong-wong mukmin kang taat. Dadi, ora ana balesan kang luwih pantes kajaba kabecikan kang luwih gedhé saka Allah. Ayat iki uga dadi panglipur lan pangarep-arep kanggo saben wong kang wis nglakoni kabecikan, supaya ora kuwatir yèn kabecikané bakal disia-sia. Allah iku Maha Adil lan Maha Welas, mesthi bakal mbalès saben kabecikan kanthi balesan kang luwih apik.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang yèn kabecikan iku ora bakal muspra; saben tumindak becik mesthi ana balesané saka Allah.
• Nuwan-nuwun lan pangarep-arep marang swarga bisa nuwuhaké semangat kanggo tansah taat lan nglakoni kabecikan.
• Ayat iki nggugah kita supaya ora mung nampa kabecikan, nanging uga dadi wong kang seneng mènèhi kabecikan marang liyan.
• Kabecikan kang paling dhuwur yaiku tauhid, yaiku nyembah mung marang Allah; lan balesané yaiku swarga.
• Ayat iki nuduhaké yèn agama Islam iku agama kang adil lan kebak welas asih, amarga saben kabecikan mesthi dibales kanthi kabecikan uga.
• Kanthi mangerteni ayat iki, ati dadi tentrem lan tambah tresna marang Allah lan ajarané.