ซูเราะฮฺ อัร-เราะห์มาน — อายะฮฺ 59

### ความหมายของคำสำคัญในโองการ

• อา-ลาอ์ (آلَاءِ): หมายถึง ความโปรดปราน, ความกรุณา, และของประทานอันมากมายของพระองค์
• ร็อบบิกุมา (رَبِّكُمَا): พระผู้เป็นเจ้าของเจ้าทั้งสอง หมายถึง มนุษย์และญิน
• ตุกัซซิบาน (تُكَذِّبَانِ): เจ้าทั้งสองปฏิเสธ หรือกล่าวเท็จ

### การตีความโองการ

โองการนี้เป็นคำถามเชิงตำหนิและเตือนสติจากพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเกียรติ ตรัสแก่มนุษย์และญินทั้งมวลว่า "ดังนั้น ด้วยความโปรดปรานและของประทานอันใดเล่าของพระผู้เป็นเจ้าของเจ้าทั้งสอง ที่เจ้าทั้งสองยังจะปฏิเสธและกล่าวเท็จอีก?"

พระองค์ทรงเตือนสติทั้งสองเผ่าพันธุ์ว่า พวกเจ้าได้รับความเมตตาและความกรุณาจากพระองค์มากมายเพียงใด ทั้งการสร้างสรรค์ การเลี้ยงดู การประทานปัจจัยยังชีพ การชี้ทางนำ และความโปรดปรานอื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วนที่แผ่คลุมพวกเขาอยู่ตลอดเวลา แล้วพวกเขาจะกล้าปฏิเสธความจริงเหล่านี้ได้อย่างไร?

โองการนี้ปรากฏซ้ำหลายครั้งในซูเราะฮ์อัรเราะห์มาน เพื่อย้ำเตือนถึงความโปรดปรานอันหลากหลายของพระองค์ และเพื่อให้มนุษย์และญินได้สำรวจตนเองว่า พวกเขาจะตอบสนองต่อความเมตตาอันยิ่งใหญ่นี้อย่างไร

### บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการ

1. การตระหนักถึงความโปรดปรานของพระเจ้า: โองการนี้สอนให้เรามองดูรอบตัวและภายในตัวเรา แล้วเราจะพบความโปรดปรานของพระองค์มากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งควรนำไปสู่ความรู้สึกขอบคุณและสรรเสริญพระองค์อยู่เสมอ
2. ความยุติธรรมของพระเจ้า: การที่พระองค์ตรัสถามเช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าพระองค์ทรงยุติธรรมเสมอ พระองค์ไม่ลงโทษผู้ใดโดยไม่มีการเตือนสติ และโองการนี้คือการเตือนสติที่ชัดเจน
3. ความรับผิดชอบของมนุษย์และญิน: โองการนี้ชี้ให้เห็นว่าทั้งมนุษย์และญินมีหน้าที่ต้องตอบสนองต่อพระผู้เป็นเจ้าของพวกเขา และจะถูกสอบสวนเกี่ยวกับการตอบสนองนั้น
4. การสรรเสริญพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง: เมื่อเรานึกถึงความโปรดปรานของพระองค์ เราควรกล่าวสรรเสริญพระองค์ และเมื่อเราพบกับความยากลำบาก เราก็ควรอดทนและมั่นใจว่าพระองค์จะทรงช่วยเหลือ เพราะพระองค์ทรงเป็นผู้ทรงเมตตาเสมอ
5. การไม่ปฏิเสธความจริง: โองการนี้สอนให้เราเป็นผู้ที่ยอมรับความจริงและไม่ดื้อรั้นปฏิเสธสิ่งที่ชัดเจน เพราะการปฏิเสธความโปรดปรานของพระองค์คือการขาดสำนึกในบุญคุณ ซึ่งนำไปสู่ความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า