Surat Al-Waqi'ah — Ayat 37

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• عُرُبًا (’uruban): tembung iki saka akar tembung sing tegesé wong wadon sing banget tresna lan nggulawentah marang bojone, padha-padha seneng lan nggemesake.
• أَتْرَابًا (atrāban): tegesé padha umure, ora ana sing luwih tuwa utawa luwih enom, kabeh padha umure.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT nyritakake bab kahanane para wanita ahli swarga sing bakal dadi bojone para ahli swarga saka golongan tengen. Para wanita iki ora kaya wanita ing donya sing wis tuwa utawa wis ora enom maneh. Allah nitahake dheweke kanthi penciptaan anyar sing sampurna, ora bakal rusak lan ora bakal mati. Dheweke tetep prawan, isih enom, lan tansah tresna banget marang bojone, seneng nggulawentah lan nggawe atine bojone ayem. Kabeh padha umure, ora ana sing tuwa lan ora ana sing enom, supaya ora ana rasa iri lan kabeh padha kepenak. Iki kabeh minangka ganjaran kanggo para ahli swarga sing wis nglakoni kabecikan ing donya.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene katresnan lan ganjaran sing disiapake Allah kanggo wong-wong mukmin sing taat, supaya kita tambah semangat nglakoni kabecikan.
• Kahanan ing swarga iku sampurna, ora ana rasa susah, ora ana rasa iri, lan kabeh padha seneng, mula kita kudu kepengin banget mlebu swarga.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hamba-Ne, mula aja wedi lan aja wegah nglakoni agama Islam, amarga ganjarane gedhe banget.
• Ayat iki ngelingake yen urip ing donya mung sedhela, mula kudu digunakake kanggo ngumpulake bekal kanggo akhirat.