Voqia surasi — Oyat 37

Kalimalarning ma'nolari:

• عُرُبًا — erlarini sevadigan, ularga mehr-muhabbatli bo'lgan ayollar.
• أَتْرَابًا — yoshlari teng, bir xil yoshdagi (o'rtacha yoshdagi) ayollar.

Tafsir:

Alloh taolo jannat ahli uchun yaratgan ayollarni dunyodagi ayollardan butunlay boshqacha, yangi va mukammal qilib yaratgan. Ular abadiy yashaydigan, hech qachon o'lib ketmaydigan, go'zalligi va yoshligi hech qachon o'zgarmaydigan zotlardir. Bu ayollar erlariga nisbatan cheksiz muhabbat va mehr-muhabbat bilan to'la bo'lib, ularning erlari ham ayni shu ayollarni sevadilar. Ular yoshlari teng, bir xil yoshda bo'lib, go'zallik va jozibada ham bir-birlariga o'xshashdirlar. Bu ayollar faqatgina o'ng tomon egalari (ya'ni, jannatga kiruvchi saodatli bandalar) uchun yaratilgan.

Foydalar:

1. Alloh taolo mo'min bandalariga jannatda shunday go'zal, mehribon va doimiy yosh ayollarni ato etishini va'da qilgan. Bu mo'minlarning qalbiga taskin beradi va ularni solih amallar qilishga undaydi.
2. Jannat ne'matlari dunyodagi ne'matlarga o'xshamaydi — ular abadiy, mukammal va nuqsonlardan xoli bo'ladi. Bu esa mo'minni dunyoning o'tkinchi lazzatlariga berilib ketmasdan, oxiratga tayyorgarlik ko'rishga chorlaydi.
3. Islomda oilaviy hayot va er-xotin o'rtasidagi muhabbat ulug'lanadi. Jannatda ham bu muhabbat eng go'zal shaklda davom etishi — oila qadriyatlarining islomdagi yuksak o'rni va ahamiyatini ko'rsatadi.