Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 4

Кыйммәтле сүзләр:

• رُجَّت — каты селкенү, көчле тетрәү.
• رَجًّا — бик көчле, кабат-кабат селкенү.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кыямәт көнендәге бөек вакыйгаларны сүрәтли. Җир шатпылып, бик көчле тетрәү белән селкенер, аның тирәнлекләрендәге таулар ватылып, туфрак булып тузар. Җирнең бу хәрәкәте гадәти җир тетрәүләреннән түгел, ә бәлки бөтен табигать законнарын өзгән, һәркемне куркыныч хәлгә төшерә торган авыр вакыйга булыр. Бу селкенү шундый көчле булыр ки, таулар вак бөртекләргә әйләнеп, һавада тузан булып очарлар. Җирнең бу хәле — Аллаһы Тәгаләнең кодрәте белән булачак бөек үзгәрешнең башы, ул көнне һәркем үз гамәлләре белән хисапка тартылыр өчен терелтеләчәк.

Гыйбрәтләр:

• Бу аять безгә Аллаһы Тәгаләнең чиксез кодрәтен искә төшерә: Ул теләсә, бөтен җирне бер селкенүдә тузан итә ала. Шуңа күрә без Аңа гына таянырга һәм Аның кодрәтеннән куркып, гамәлләребезне төзәтергә тиешбез.
• Кыямәт көне чынбарлык икәненә ышану — мөэминнең иманын ныгыта, аны дөньядагы вакытлыча нәрсәләргә бирелмичә, мәңгелек тормышка әзерләнергә өнди.
• Җирнең бу хәле безнең өчен бер кисәтү: бу дөнья мәңге түгел, аның ахыры бар, шуңа күрә акыллы кеше үзенең киләчәге өчен хәзердән эш итәргә тиеш.