Surja El-Hadid — Ajet 29

Kuptimi i fjalëve:

• El-Kitab: këtu nënkuptohen ithtarët e librave të mëparshëm (jehuditë dhe të krishterët) që nuk e besuan Muhamedin a.s.
• Fadli Allah: mirësia, dhuntia dhe begatia e Allahut.
• Bi-jedillah: në dorën e Allahut, domethënë në pushtetin dhe në administrimin e Tij të plotë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar ia ka dhënë besimtarëve këtë mirësi të madhe – dyfishimin e shpërblimit, dritën që ecën para tyre dhe faljen e gjynahëve – për ta bërë të ditur ithtarët e librit që nuk besuan, se ata nuk kanë në dorë asgjë nga mirësia e Allahut, as për veten e tyre e as për t'ua dhënë të tjerëve. Ata nuk mund ta marrin atë mirësi me forcë, as ta ndalojnë atë nga kushdo që Allahu dëshiron t'ia japë. E gjithë mirësia dhe dhuntia është vetëm në dorën e Allahut, në pushtetin e Tij të plotë; Ai ia jep atë kujt të dojë nga robërit e Tij, sipas urtësisë dhe vullnetit të Tij, pa pasur askush të drejtë ta kundërshtojë. Allahu është Zotërues i mirësisë së madhe, që ia jep atë kujt të dojë nga krijesat e Tij, dhe mirësia e Tij është e pakufishme.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Mirësia dhe dhuntia e Allahut janë të pakufishme dhe Ai ia jep ato kujt të dojë, pa kushte e pa pengesa; prandaj besimtari duhet t'i lutet vetëm Atij dhe të shpresojë vetëm në mirësinë e Tij.
2. Ky ajet na mëson përulësinë dhe heqjen e mendjemadhësisë, sepse asnjë njeri nuk ka pushtet mbi mirësinë e Allahut – as për vete e as për të tjerët.
3. Në këtë ajet ka nxitje për besimtarët që t'i falënderojnë Allahun për mirësinë e Tij ndaj tyre, sepse Allahu i zgjodhi ata për këtë shpërblim të madh, ndërsa të tjerët mbetën jashtë tij.
4. Ajeti na mëson se çelësi i çdo të mire është në dorën e Allahut, prandaj njeriu duhet t'i kërkojë Allahut nga mirësia e Tij dhe të mos varet nga njerëzit.
5. Ky ajet i bën thirrje njeriut që të mos ketë zili ndaj të tjerëve për atë që u ka dhënë Allahu, sepse Allahu ia jep mirësinë e Tij atij që e meriton dhe që Ai e do.