Сураи Аль-Анам Оят 124 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун ояе бар онҳо нозил шуд, гуфтанд, ки мо имон…

Аль-Анам · 124/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَن نُّؤْمِنَ حَتَّىٰ نُؤْتَىٰ مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ ۘ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ۗ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِندَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ ۝١٢٤

🔤 Transliteration

Wa izaa jaaa`athum Aayatun qaaloo lan nu`mina hatta nu`taa misla maaa ootiya Rusulul laah; Allahu a`almu haisu yaj`alu Risaalatah; sa yuseebul lazeena ajramoo saghaarun `indal laahi wa `azaabun shadeedum bimaa kaanoo yamkuroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун ояе бар онҳо нозил шуд, гуфтанд, ки мо имон намеоварем, то он гоҳ, ки ҳар чӣ ба паёмбарони Худо дода шуда, ба мо низ дода шавад. Бигӯ «Худо донотар аст, ки рисолати худро дар куҷо қарор диҳад. Ба зудӣ ба гунаҳгорон ба ҷазои макре, ки мекарданд, аз ҷониби Худо хориву азобе сахт хоҳад расид!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

آيَةٌ (оят): нишона, далел ё мӯъҷизае, ки дурустии паёмбарро собит мекунад.
صَغَارٌ (сағор): хорӣ, зиллат ва нанги бузург.
يَمْكُرُونَ (ямкурун): макру ҳила мекарданд, нақшаҳои бад мекашиданд.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки ба ин кофирон ва сардорони мутакаббирашон оят ва далеле аз ҷониби Худованд меояд, ки дурустии паёмбарии Муҳаммад (с) ва ҳақ будани рисолаташро исбот мекунад, онҳо бо ғурур ва саркашӣ мегӯянд: "Мо ҳаргиз имон намеорем, то ба мо низ монанди он чизе дода шавад, ки ба паёмбарони Худо дода шудааст" — яъне онҳо талаб мекунанд, ки худашон низ ваҳй ва нубувват бигиранд. Худованди Мутаъол дар посух мефармояд: Худо хубаш медонад, ки рисолаташро дар куҷо ва ба кӣ мегузорад; Ӯ аз ҳама беҳтар медонад, ки кӣ барои бардоштани ин амонат ва расонидани он ба мардум лоиқ аст. Пас рисолатро ба касе медиҳад, ки сазовори он бошад, на ба ҳар касе ки худро сазовор мепиндорад. Сипас Худованд таҳдид мекунад, ки ба зудӣ онҳое, ки гуноҳи бузург кардаанд, дар пешгоҳи Худо хорӣ ва зиллати сахт хоҳанд дид ва азоби дардноке ба онҳо хоҳад расид, зеро онҳо дар дунё макру ҳила мекарданд ва мардумро аз роҳи ҳақ бозмедоштанд.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд рисолат ва нубувватро ба касе медиҳад, ки Ӯ хубаш медонад сазовор аст, на ба касе ки худро бузург мепиндорад.
Такаббур ва ғурур одамро аз қабули ҳақ бозмедорад ва ба хорӣ дар дунёву охират мебарад.
Худо одил аст ва ҳар касе ки ба зулму макр даст занад, ҷазои худро хоҳад дид.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои такаббур ва инкор, бо фурӯтанӣ ва таслим ба ҳақ рӯй оварем ва ба рисолати паёмбарон имон биёварем, то аз хорӣ ва азоби дарднок наҷот ёбем.

📜 Оят 122-126 — Сураи Аль-Анам

122أَوَمَن كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَن مَّثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَا ۚ كَذَٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

Оё он касе, ки мурда буд ва Мо зиндааш сохтем ва нуре дар роҳаш доштем, то ба он дар миёни мардум роҳи худро биёбад, монанди касест, ки ба торикӣ гирифтор аст ва роҳи берун шуданро намедонад? Амалҳои кофирон дар назарашон инчунин ороста гардидааст!

123وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكَابِرَ مُجْرِمِيهَا لِيَمْكُرُوا فِيهَا ۖ وَمَا يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنفُسِهِمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

Ва ба ин тавр дар ҳар деҳае гунаҳкоронашонро бузургонашон қарор додем, то дар он ҷо макр кунанд, вале намедонанд, ки ҷуз бо худ макр намеварзанд.

124وَإِذَا جَاءَتْهُمْ آيَةٌ قَالُوا لَن نُّؤْمِنَ حَتَّىٰ نُؤْتَىٰ مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ ۘ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ ۗ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغَارٌ عِندَ اللَّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُوا يَمْكُرُونَ

125فَمَن يُرِدِ اللَّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ ۖ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ ۚ كَذَٰلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ

Ҳар, касро Худо хоҳад, ки ҳидоят кунад, дилашро барои ислом мекушояд ва ҳар касро, ки хоҳад гумроҳ кунад, қалбашро чунон фурӯ мебандад, ки гӯё мехоҳад, ки ба осмон боло равад. Ба ин тавр Худо ба онҳое, ки имон намеоваранд, палидӣ мениҳад!

126وَهَٰذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا ۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ

Ин аст роҳи рости Парвардигорат. Оётро барои мардуме, ки панд мегиранд, батафсил баён кардаем.

← Оят 123 📖 Аль-Анам Оят 125 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

124Оят

Тарҷума — Аль-Анам 124

Сураи Аль-Анам Оят 124 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун ояе бар онҳо нозил шуд, гуфтанд, ки мо имон…

Сураи Оят 124/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 122–126. Ба Тоҷикӣ: Русский.