انعام سۈرىسى — ئايەت 37

1) ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• لَوْلَا: «ھەلا»، «نېمىشقا...مىدى» دېگەن مەنىدە بولۇپ، تەلەپ ۋە تەكلىپ بىلدۈرىدۇ.
• آيَةٌ: «مۆجىزە»، «ئالامەت» ياكى «دەلىل» دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە كاپىرلار تەلەپ قىلغان ئالاھىدە مۆجىزىنى كۆرسىتىدۇ.
• مِّن رَّبِّهِ: «پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن» دېگەن مەنىدە.
• قَادِرٌ: «قادىر»، «كۈچى يېتىدىغان» دېگەن مەنىدە.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

مۇشرىكلار تەكەببۇرلۇق ۋە جاھىللىق بىلەن: «مۇھەممەدكە پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن بىرەر مۆجىزە چۈشۈرۈلسە بولمايدۇ؟» دەپ تەلەپ قىلدى. ئۇلار مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامنىڭ پەيغەمبەرلىكىنى ئىسپاتلايدىغان، ئۆزلىرى تەلەپ قىلغان خىلدىكى ئالاھىدە مۆجىزىلەرنىڭ چۈشۈرۈلۈشىنى سورىدى. ئاللاھ تائالا پەيغەمبەرگە مۇنداق جاۋاب بېرىشنى بۇيرۇدى: ئاللاھ ھەقىقەتەن ئۇلارغا مۆجىزە چۈشۈرۈشكە قادىردۇر، ئەمما ئۇلارنىڭ كۆپچىلىكى بۇنىڭ ھېكمەتكە ئاساسەن بولىدىغانلىقىنى بىلمەيدۇ. يەنى مۆجىزىنىڭ چۈشۈرۈلۈشى ئۇلارنىڭ تەلىپىگە قاراپ ئەمەس، بەلكى ئاللاھنىڭ ھېكمىتىگە قاراپ بولىدۇ. ئەگەر ئۇلار تەلەپ قىلغان مۆجىزە چۈشۈرۈلۈپ، ئاندىن ئۇلار يەنىلا ئىمان ئېتمىسە، ئاللاھ ئۇلارنى ھالاك قىلىۋېتىدۇ. شۇڭا ئاللاھنىڭ مۆجىزە چۈشۈرمەسلىكى ئۇلارغا بولغان رەھىمدىللىكتۇر.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئاللاھ تائالانىڭ ھەر نەرسىگە قادىر ئىكەنلىكىنى، ئۇنىڭ ھېچ نەرسىدىن ئاجىز ئەمەسلىكىنى بىلىش.
• ئاللاھنىڭ ھېكمىتىنىڭ ئۇنىڭ قۇدرىتى بىلەن بىللە ئىشلەيدىغانلىقىنى چۈشىنىش، يەنى ئۇ ھەر نەرسىنى ھېكمەت بىلەن قىلىدۇ.
• مۆجىزە تەلەپ قىلىش ئىماننىڭ شەرتى ئەمەسلىكىنى، ھەقىقىي ئىمان قەلبنىڭ چوڭقۇرلۇقىدىن كېلىدىغانلىقىنى بىلىش.
• ئىسلام دىنى ئىنسانلارنى ئەقىل ۋە پىكىر يۈرگۈزۈشكە، ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى چۈشىنىشكە چاقىرىدۇ، مەجبۇرلاشقا ئەمەس.
• ئاللاھنىڭ رەھىمدىللىكىنى ھېس قىلىش: ئۇ بەندىلىرىنى ھالاك قىلىدىغان ئەھۋالغا تاشلىمايدۇ، بەلكى تەۋبە قىلىش پۇرسىتى بېرىدۇ.
• قۇرئان كەرىمنىڭ ئۆزىلا ئەڭ ئۇلۇغ مۆجىزە ئىكەنلىكىنى، ئۇنىڭ ئىنسانلارنى ھىدايەتكە يېتەكلەيدىغانلىقىنى تونۇش.