سوره انعام — آیه 37

معانی کلمات:

• لَوْلَا: چرا، هلا (برای تحریض و ترغیب).
• آیَةٌ: نشانه و معجزهای.
• مِن رَّبِّهِ: از سوی پروردگارش.
• قَادِرٌ: توانا و قادر.
• لَا یَعْلَمُونَ: نمیدانند (نسبت به حکمت الهی در نزول معجزات).

تفسیر آیه:

مشرکان قریش از روی سرکشی و عناد گفتند: چرا معجزهای از سوی پروردگارش بر محمد (صلیاللهعلیهوسلم) نازل نمیشود تا صدق او را ثابت کند؟ آنان معجزات پیشنهادی خود را طلب میکردند، نه آنچه را که خداوند حکیم مقرر فرموده بود. خداوند به پیامبرش فرمان میدهد که در پاسخ بگوید: خداوند قادر است هر معجزهای را که بخواهند نازل کند، اما بیشتر آنان نمیدانند که نزول معجزات بر اساس حکمت الهی است، نه بر اساس خواستههای بندگان. اگر معجزهای که اصرار دارند نازل شود و باز هم ایمان نیاورند، عذاب الهی آنان را نابود خواهد کرد، چنانکه با امتهای پیشین چنین شد. پس تأخیر در نزول معجزات، نشانه رحمت و مهلت الهی است، نه ناتوانی خداوند.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند بر همه چیز تواناست و نزول معجزات برای او آسان است، اما اراده و حکمت او بر اساس مصلحت بندگان است، نه هوسهای آنان.
• طلب معجزه از روی عناد و عدم تسلیم، هرگز سبب ایمان نمیشود؛ چهبسا معجزات فراوانی در طول تاریخ آمده، اما منکران هلاک شدهاند.
• مهلت دادن خداوند به گناهکاران، فرصتی برای توبه و بازگشت است و نباید آن را نشانه رضایت خداوند دانست.
• مؤمن باید به حکمت خداوند در تأخیر یا تعجیل امور اعتماد کند و از خداوند هدایت و توفیق بخواهد، نه آنکه بر خدا شرط بگذارد.
• این آیه به ما میآموزد که ایمان واقعی، تسلیم در برابر فرمان خداست، نه منتظر ماندن برای معجزات خاص؛ چرا که قرآن خود بزرگترین معجزه جاویدان است.