Sura Al-An'am — Werset 4

Znaczenie słów:

• آيَةٍ — znak, dowód, cud.
• مُعْرِضِينَ — odwracający się, lekceważący, nieprzyjmujący.

Interpretacja:

Ci, którzy nie wierzą i przypisują Bogu współtowarzyszy, nie otrzymują żadnego znaku spośród znaków ich Pana — czy to cudu widzialnego, jak rozdzielenie księżyca, czy wersetów Koranu ukazujących prawdę i potwierdzających posłannictwo proroka Mahometa (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo) — aby nie odwrócili się od niego z pogardą i obojętnością. Przychodzą do nich jasne dowody i oczywiste argumenty świadczące o jedności Boga oraz prawdziwości Jego posłańców, lecz oni nie zwracają na nie uwagi, nie przyjmują ich i nie wierzą w nie. Każdy znak, który do nich dociera, spotyka się z ich lekceważeniem i brakiem zainteresowania, ponieważ ich serca są zamknięte na prawdę, a umysły oddalone od rozważania nad nią.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje sprawiedliwość Boga wobec Jego stworzeń — nie pozostawia ludzi bez dowodów i znaków, lecz posyła im jasne argumenty, aby ten, kto zginie, zginął po jasnym dowodzie, a kto żyje, żył po jasnym dowodzie.
2. Werset ostrzega przed postawą lekceważenia i odwracania się od znaków Boga — jest to cecha, która prowadzi do zatwardziałości serca i oddalenia od prawdy.
3. Znaki Boga są liczne i różnorodne — zarówno we wszechświecie, jak i w objawieniu — a człowiek powinien otworzyć serce i umysł na ich przyjęcie, zamiast je ignorować.
4. Werset zachęca do refleksji nad wersetami Koranu i cudami, które Bóg ukazuje, gdyż są one drogą do poznania Boga i wzmocnienia wiary.
5. Ukazuje, że wiara nie jest wynikiem przymusu, lecz świadomego wyboru — Bóg daje znaki, a człowiek decyduje, czy je przyjmie, czy się od nich odwróci.