انعام سۈرىسى — ئايەت 4

1) ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• آيَةٍ: ئايەت، دەلىل، ئالامەت. بۇ يەردە ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى ۋە پەيغەمبەرنىڭ راستلىقىنى كۆرسىتىدىغان دەلىل-ئىسپاتلارنى كۆرسىتىدۇ.
• مُعْرِضِينَ: يۈز ئۆرۈگۈچىلەر، پەرۋا قىلماي تاشلاپ قويغۇچىلار. بۇ سۆز «ئىئراز» يىلتىزىدىن بولۇپ، بىر نەرسىدىن يۈز ئۆرۈش، ئۇنىڭغا قۇلاق سالماسلىق مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت مەككە مۇشرىكلىرىنىڭ ھەقىقەتكە بولغان مۇناسىۋىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلارغا پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن ھەر قانداق بىر دەلىل-ئىسپات كەلگەن بولسىمۇ — مەيلى ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى ئىسپاتلايدىغان ئايەتلەر بولسۇن، مەيلى مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامنىڭ پەيغەمبەرلىكىنىڭ راستلىقىنى كۆرسىتىدىغان ئالامەتلەر بولسۇن، مەيلى قۇرئان كەرىمنىڭ مۆجىزىلىرى بولسۇن — ئۇلار ھەر قېتىم شۇ دەلىللەردىن يۈز ئۆرۈپ، ئۇنىڭغا قۇلاق سالمىدى، ئويلىنىپ كۆرمىدى، ھەمدە ئۇنىڭدىن پايدىلانمىدى. ئۇلار ھەقىقەتكە ئەمەس، بەلكى ئۆزلىرىنىڭ نەپسى خاھىشى ۋە ئاتا-بوۋىلىرىنىڭ يولىغا ئەگىشىشكە ئەھمىيەت بەردى. ئايەتتە «ئۇلارنىڭ پەرۋەردىگارى» دېگەن ئىبارە ئىشلىتىلىشى ئۇلارنىڭ دىققىتىنى ئاللاھنىڭ ئۇلارغا بولغان رەھىمدىللىكى ۋە مېھرىبانلىقىغا قارىتىش بولۇپ، ئاللاھ ئۇلارنى يېتەكلىمەكچى بولغان بولسىمۇ، ئۇلار ئۆزلىرى يۈز ئۆرۈگەنلىكىنى ئوتتۇرىغا قويىدۇ.

3) بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قەۋمگە ھەقىقەتنى تونۇتۇش ئۈچۈن دەلىل-ئىسپاتلارنى ۋە ئايەتلەرنى نازىل قىلىدۇ؛ ھېچكىم ئاللاھنىڭ ھىدايىتىدىن مەھرۇم قالمايدۇ.
• ئىنساننىڭ ھىدايەتكە ئېرىشىشى ئۈچۈن ئاڭلاپ، ئويلىنىپ، قەلبىنى ئاچقۇچى بولۇشى كېرەك؛ ھەقىقەتكە يۈز ئۆرۈش ئادەمنى زىيانغا ئۇچرىتىدۇ.
• قۇرئان كەرىم ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ مۆجىزىلىرى ئىنسانلارنى ھىدايەتكە يېتەكلەيدىغان روشەن دەلىللەردۇر؛ ئۇلارنى تەپەككۇر قىلىش ۋە قوبۇل قىلىش ئىنساننىڭ بەختىنىڭ ئاچقۇچىدۇر.
• ئىسلام دىنى ئىنسانلارنى ئەقىل ۋە دەلىلگە چاقىرىدۇ، ئەمەلىيەتتە ھەقىقەتنى ئىزدەش ۋە ئۇنى قوبۇل قىلىش ئارقىلىق ئىنسان ھەقىقىي بەخت-سائادەتكە ئېرىشىدۇ.