Surah Al-An'am — Aya 4

Ma’anar Kalmomi:

• آيَةٍ: Hujja ko alama mai nuna iko da gaskiyar Allah.
• مُعْرِضِينَ: Masu juya baya, waɗanda ba su kula da shi ba, suna barinsa da gangan.

Tafsiri:

Waɗannan kafirai na Maka, duk wata hujja ko alama da ke zuwa musu daga Ubangijinsu da ke nuna ikonsa da kuma gaskiyar annabcin Muhammad (SAW) – kamar tsagewar wata da ayoyin Alƙur’ani – sai suka juya baya da ita, ba su kula da ita ba, ba su amsa mata ba. Sun zo musu dalilai bayyanannu da hujjoji masu haske da ke nuna kadaita Allah da gaskiyar manzanninsa, amma duk da haka sun ƙi yarda da su, suna barinsu da gangan, ba tare da wani la’akari ba.

Fa’idodi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa Allah ya yi wa mutane hujja ta cika, ta hanyar aiko ayoyi da hujjoji bayyanannu, don haka babu wani uzuri ga wanda ya ƙi yarda.
2. Tana gargadinmu mu nisanci halin juya baya daga ayoyin Allah, domin wannan halin ne ke sa mutum ya rasa alheri da shiriya.
3. Tana ƙarfafa mu mu kasance masu sauraro da tunani a kan ayoyin Allah, mu karɓe su da zuciya mai buɗewa, don mu sami nasara a duniya da lahire.
4. Tana nuna mana cewa imani ba shine kawai ganin hujja ba, amma buɗe zuciya da biyayya ga Allah, domin kafirai sun ga hujjoji amma ba su amfana da su ba.