Surat Al-Jumu'ah — Ayat 6

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• هَادُوا (haadu): Yaiku wong-wong kang padha nglakoni agama Yahudi, utawa wong-wong kang tetep ana ing agama Yahudi sawise diowahi.
• زَعَمْتُمْ (za'amtum): Yaiku pangira utawa pangakuan kang ora mesthi bener, bisa uga goroh.
• أَوْلِيَاءُ (auliyaa'): Yaiku para kekasih, para mitra, utawa wong-wong kang dipilih lan diparingi katresnan khusus dening Allah.
• فَتَمَنَّوُا (fatamannawu): Yaiku padha nyuwuna, padha kepengin, utawa padha ngarep-arep.
• صَادِقِينَ (shaadiqiin): Yaiku wong-wong kang bener, kang temen, ora goroh.

2) Tegesing ayat:

Dawuhna (ya Muhammad) marang wong-wong kang padha nglakoni agama Yahudi: "Yen pancen kowe padha ngaku yen kowe iku para kekasihé Allah, kang dipilih lan diparingi kamulyan khusus, ora mung kanggo wong liya, ayo padha nyuwuna supaya enggal mati, supaya enggal tinemu karo kamulyan kang wis diparingake Allah marang kowe. Yen pancen kowe padha bener ing pangakuanmu."

Ayat iki dhawuh marang Rasulullah supaya ngajak wong-wong Yahudi kang padha ngaku dadi kekasihé Allah lan dipilih ngluwihi wong liya, supaya padha nyuwuna pati. Amarga yen pancen bener pangakuane, pati iku dadi lawang kanggo nggayuh kamulyan kang wis dijanjekake. Nanging nyatane wong-wong mau ora wani nyuwuna pati, amarga padha ngerti yen pangakuane iku goroh lan ora ana dhasare. Iki dadi bukti kang cetha yen pangakuan dadi kekasihé Allah iku mung goroh belaka.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen pangakuan dadi kekasihé Allah iku ora cukup mung nganggo lisan, nanging kudu dibuktekake kanthi nyata.
• Wong kang pancen yakin lan temen ing agamane, ora bakal wedi nyuwuna pati, amarga dheweke yakin bakal tinemu karo kabagjan kang langgeng.
• Ayat iki nuduhake yen goroh ing bab agama iku bakal ketara lan ora bisa didhelikake, amarga saben pangakuan mesthi ana buktine.
• Dadi wong Islam iku kudu tansah jujur lan temen, ora mung ngaku-ngaku tresna marang Allah, nanging kudu dibarengi karo amal lan ketaatan.
• Ayat iki uga mulangake supaya kita ora sombong lan rumangsa luwih mulya tinimbang wong liya, amarga kamulyan iku mung ana ing tangané Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku kitab kang kebak piwulang lan bukti kang cetha, bisa nuntun manungsa marang dalan kang bener lan mbukak gorohé wong-wong kang padha ngaku-ngaku tanpa dhasar.