Təğabun surəsi — Ayə 1

1) Ayədə izaha ehtiyacı olan sözlərin mənaları:

• يُسَبِّحُ (yüsəbbihu): Təsbih edir, yəni Allahı hər cür naqislikdən, eyibdən və Ona layiq olmayan sifətlərdən təmizləyir, pak sayır.
• السَّمَاوَات (əs-səmavat): Göylər, yəni yerin üstündəki bütün varlıq aləmləri.
• الْأَرْض (əl-ərd): Yer, yəni yer üzündəki bütün məxluqat.
• الْمُلْك (əl-mülk): Hökmranlıq, padşahlıq, mütləq hakimiyyət.
• الْحَمْد (əl-həmd): Hər cür tərif, şükür və gözəl sifətlərlə öymək.
• قَدِير (qədir): Hər şeyə qadir olan, heç bir şey Onu aciz buraxa bilməyən.

2) Ayənin təfsiri:

Göylərdə və yerdə olan bütün varlıqlar — mələklər, insanlar, cinlər, heyvanlar, bitkilər, dağlar, dənizlər və hər bir zərrə — Allahı tərif edir, Onu hər cür naqislikdən uzaq tutur və pak sayır. Onların bu təsbihi Onun əzəmətini, kamilliyini və böyüklüyünü dilə gətirir. Bu, həm də göstərir ki, bütün yaradılış Allaha boyun əyir və Onun qoyduğu qanunlara tabe olur.

Hökmranlıq yalnız Allaha məxsusdur. Ondan başqa heç bir padşah, heç bir hakim, heç bir sahib yoxdur. Bütün kainat Onun ixtiyarında və idarəsindədir. Hər şey Onun əmri ilə hərəkət edir, Onun izni ilə mövcuddur.

Hər cür tərif, şükür və gözəl sifətlərlə öymək də yalnız Ona aiddir. Çünki bütün nemətlər, bütün gözəlliklər, bütün kamilliklər Onun izzətindən və lütfündən qaynaqlanır. Bəndələrin malik olduğu hər bir yaxşılıq Onun sonsuz lütfünün bir əksidir və yenidən Ona qayıdır.

Allah hər şeyə qadirdir. Heç bir şey Onu aciz buraxa bilməz. Yaratmaq, diriltmək, ruzi vermək, hesaba çəkmək — hamısı Onun üçün asandır. Onun qüdrətinin hüdudu yoxdur, elminin və hakimiyyətinin sonu yoxdur.

Bu ayə bizə öyrədir ki, kainata baxanda Allahın əzəmətini görək, Onun verdiyi nemətlərə şükür edək və Onu hər cür naqislikdən uzaq tutaraq təsbih edək. Allahı tanımaq qəlbi nurlandırır, ruhu yüksəldir və insanı əsl azadlığa qovuşdurur — çünki yalnız Ona qul olmaqla insan həqiqi azadlığa qovuşar. Gəlin bu ayənin mənasını qəlbimizdə dərindən düşünək və həyatımızı Onun razılığına uyğun qurmağa çalışaq.