سورت ملک — آیت 22

د معنايي:

• مُكِبًّا: په مخ پروت، نسكړېدلې، سر ښکته کړى.
• سَوِيًّا: سم، نېغ، ولاړ، پرېښودل شوى.
• صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ: نېغه او سمه لار.

تفسير:

ایا هغه څوک چې په خپل مخ پروت ګرځي، نسكړېدلې او نه پوهېږي چې چېرته ځي او څنګه ځي، هغه په نېغه لار ولاړ او سم لاروال دى، که هغه څوک چې ولاړ او سم روان دى، د خپل قدم په سمه توګه ګام اخلي، د خپل بدن په سمه توګه ولاړ دى، او په نېغه او سمه لار روان دى؟!

الله تعالی دا مثال د کافر او مؤمن لپاره بیان کړى دى. کافر هغه څوک دى چې په خپل مخ پروت ګرځي، د هغه لار تياره او ناڅرګنده ده، هر ګام کې نښلي او راپرېوځي، نه پوهېږي چې چېرته ځي. خو مؤمن هغه څوک دى چې ولاړ او سم روان دى، د هغه لار روښانه او سمه ده، هغه په آرامۍ سره پرمخ ځي او خپل منزل ته رسېږي.

ای بنده ګانو! دا مثال ستاسو لپاره دى چې پوه شئ چې د کافر او مؤمن حالت څومره توپير لري. کافر د تيارې او ګمراهۍ په لار کې دى، خو مؤمن د رڼا او هدايت په لار کې دى. نو تاسو هغه لار غوره کړئ چې سمه او نېغه ده، هغه لار چې الله تعالی ستاسو لپاره ټاکلې ده، ترڅو په آخرت کې بريالى شئ. دا چې تاسو قرآن ته غوږ ونیسئ او پرې عمل وکړئ، دا ستاسو د نېکمرغۍ لامل دى. الله تعالی هغه چا ته چې هدايت يې غواړي، د هغه سينه د اسلام لپاره پرانیزي او هغه ته د حق د پېژندلو توان ورکوي. نو تاسو د الله له رحمت او فضل څخه نااميده مه شئ، ځکه چې الله تعالی بخښونکى او مهربان دى.