Surja El-Mulk — Ajet 22

Kuptimet e fjalëve:

• mukibbën – i përkulur, i rënë me fytyrë për tokë, duke ecur i përmbysur.
• seviyyën – i drejtë, në këmbë, i qëndrueshëm në ecje.
• siratin mustekim – rrugë e drejtë, pa devijime dhe pa pengesa.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na paraqet një shembull të qartë për të krahasuar besimtarin me jobesimtarin. Ai pyet: A është ai që ecën i përkulur me fytyrë për tokë, duke u penguar në çdo hap, pa parë rrugën para vetes dhe pa ditur se ku po shkon – a është ky më i udhëzuar dhe më i drejtë në rrugën e tij, apo ai që ecën i drejtë në këmbë, me fytyrë të ngritur, mbi një rrugë të qartë dhe të sheshtë, pa pengesa dhe pa devijime?

Ky është një metaforë e bukur: jobesimtari që ndjek rrugën e gabuar është si ai që ecën i përmbysur mbi fytyrën e tij – nuk sheh asgjë, pengohet vazhdimisht dhe nuk arrin kurrë te qëllimi i tij. Ndërsa besimtari që ndjek udhëzimin e Allahut është si ai që ecën i drejtë mbi një rrugë të qartë – sheh para vetes, ecën i sigurt dhe arrin në destinacionin e tij pa pengesa. Kështu, i udhëzuari i vërtetë është ai që ndjek rrugën e drejtë të Islamit, ndërsa ai që largohet prej saj është i humbur dhe i verbër në ecjen e tij.

Përfitimet nga kjo ajet:

• Kjo ajet na mëson se udhëzimi i vërtetë është ai që vjen nga Allahu, dhe se njeriu që ndjek rrugën e Tij është në dritë dhe qartësi, ndërsa ai që largohet prej saj është në errësirë dhe humbje.
• Na nxit të reflektojmë mbi gjendjen tonë: a po ecim në rrugën e drejtë si besimtarë të sinqertë, apo po ecim të përmbysur pas dëshirave tona?
• Na tregon se Islami është rruga e qartë dhe e sigurt që e çon njeriun drejt lumturisë në këtë botë dhe në botën tjetër, dhe se largimi prej tij është shkak i dështimit dhe humbjes.
• Na fton të jemi mirënjohës për dhuntinë e udhëzimit që na ka dhënë Allahu, duke e falënderuar Atë dhe duke ecur në rrugën e Tij me përkushtim dhe sinqeritet.