Surat Al-Mulk — Ayat 9

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• نَذِيرٌ (nadzīr): wong kang menehi pepeling utawa peringatan, yaiku para rasul.
• فَكَذَّبْنَا (fa kadzdzabnā): banjur padha ngapusi utawa nolak.
• ضَلَالٍ كَبِيرٍ (dhalālin kabīr): kesasar kang gedhe banget, adoh saka dalan kang bener.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakake kahanane wong-wong kafir ing akhirat nalika padha ditakoni. Padha ngakoni kanthi temen: "Ya, pancen bener, wis tau teka marang awake dhewe sawijining rasul kang menehi pepeling babagan siksa Allah." Nanging banjur padha ngapusi rasul mau lan ora gelem percaya. Malah luwih saka iku, padha ngucap kanthi sombong: "Allah ora nate nurunake apa-apa marang sapa wae." Tegese, padha mbantah kabeh wahyu lan kerasulan. Ora mung mbantah, padha uga ngucap marang para rasul: "Kowe iku ora liya mung ana ing kesasar kang gedhe banget, adoh saka dalan kang bener." Dadi, wong-wong kafir iki wis nglakoni kekafiran kang banget: nolak rasul, nolak wahyu, lan malah nganggep para rasul iku wong kang kesasar.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben uwong wis tau diwenehi pepeling liwat para rasul utawa utusane Allah, mula ora ana alesan kanggo mbantah ing akhirat.
• Nuduhake gedhene kufur iku bisa nggawa manungsa nganti nolak kabeh wahyu lan ngremehake para utusan Allah.
• Dadi pepeling kanggo awake dhewe supaya ora nglakoni kaya wong-wong kafir mau, lan tansah mbukak ati marang kebenaran kang digawa dening Islam.
• Islam iku agama kang kebak pepeling lan kabar becik, mula sapa kang gelem ngrungokake lan manut, bakal oleh kabegjan ing donya lan akhirat.
• Ayat iki uga nuduhake yen ngakoni kesalahan ing akhirat iku ora ana gunane maneh, mula kudu ngrumangsani lan ngupaya dadi wong kang bener wiwit saiki.