Surja El-Mulk — Ajet 9

Kuptimet e fjalëve:

• Nadhir (نَذِيرٌ): Pejgamber që paralajmëron dhe frikëson nga dënimi i Allahut.
• Kadhdhabnā (كَذَّبْنَا): E mohuam dhe e quajtëm gënjeshtar.
• Min shay’ (مِن شَيْءٍ): Asgjë fare – asnjë shpallje apo libër.
• Dalāl kabīr (ضَلَالٍ كَبِيرٍ): Largim i madh nga e vërteta dhe humbje e thellë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur rojet e Xhehenemit i pyesin jobesimtarët: “A nuk ju erdhi ndonjë paralajmërues?”, ata përgjigjen duke e pranuar: “Po, me të vërtetë na erdhi një paralajmërues nga Allahu, i cili na frikësonte nga dënimi i Tij, por ne e mohuam atë dhe i thamë: ‘Allahu nuk ka zbritur asgjë – as libër, as shpallje – mbi asnjë njeri.’” Madje, ata shkuan edhe më tej në mohimin e tyre, duke u thënë pejgamberëve: “Ju nuk jeni gjë tjetër veçse në një humbje të madhe dhe largim të qartë nga e vërteta.” Kështu, ata jo vetëm që mohuan mesazhin, por e kthyen akuzën kundër të dërguarve, duke i cilësuar ata si të humbur, ndërsa në realitet të humbur ishin vetë ata.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Pranimi i së vërtetës në Ditën e Gjykimit nuk sjell dobi: Jobesimtarët e pranojnë se u erdhi paralajmëruesi, por ky pranim nuk u bën dobi, sepse vjen pasi ka kaluar koha e veprimit. Kjo na mëson ta shfrytëzojmë jetën para se të vijë momenti kur pendimi dhe pranimi nuk pranohen.
2. Mohimi i të vërtetës fillon me kokëfortësi dhe arrogancë: Ata nuk u mjaftuan me mohim, por shtuan edhe mohimin e zbritjes së çdo shpalljeje nga Allahu. Kjo tregon se zemërimi dhe kryeneçësia i çojnë njerëzit në mohim gjithnjë e më të madh.
3. Paralajmërimi është mëshirë nga Allahu: Dërgimi i pejgamberëve dhe paralajmëruesve është mëshirë e madhe, sepse nëpërmjet tyre njerëzit njoftohen me rrugën e drejtë para se të goditen nga dënimi.
4. Kujdes nga cilësimi i të vërtetës si e gabuar: Jobesimtarët e quajtën pejgamberin të humbur, ndërsa në fakt të humbur ishin ata. Kjo na mëson të mos i gjykojmë njerëzit sipas mendimit tonë të kufizuar, por t’i referohemi librit të Allahut dhe sunetit të Pejgamberit ﷺ.
5. Serioziteti i përgjegjësisë: Ajeti tregon se çdo njeri do të pyetet për atë që i ka arritur nga mesazhi i Allahut, prandaj duhet ta marrim seriozisht fenë tonë dhe t’u përgjigjemi thirrjeve të pejgamberëve para se të jetë vonë.