سورت ملک — آیت 9

د کلمو معناګانې:

• نَذِيرٌ: وېروونکی، هغه رسول چې خلک له عذاب څخه وېروي.
• فَكَذَّبْنَا: نو موږ دروغجن وګڼلو (هغه رسول).
• مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ: الله هېڅ شى نه دی نازل کړى.
• ضَلَالٍ كَبِيرٍ: ډېره لویه ګمراهي.

د آيت تفسير:

کله چې د دوزخ ساتونکي له مجرمانو څخه پوښتنه کوي چې آيا تاسو ته وېروونکی رسول نه و راغلى؟ نو دوى به په ځواب کې ووايي: هو! زموږ ته وېروونکی رسول راغلى و، خو موږ هغه دروغجن وګڼلو او ورته مو وويل: الله هيڅ شى نه دى نازل کړى، او موږ به دا هم ويل چې تاسو (رسولانو) يوازې په ډېره لویه ګمراهۍ کې يئ.

دا د دوى اعتراف دى چې دوى حق پېژندلى و، خو له سرکشۍ او لويۍ څخه يې رد کړ، او په خپل زيات تکذيب کې يې تر دې حده لاړل چې د الله د نزول او استول کولو خبره يې هم بې بنسټه وګڼله، او رسوالان يې په ګمراهۍ تورن کړل.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. د حق د رد سزا: هغه څوک چې حق ورته راشي او په قصدي توګه يې رد کړي، د هغه عذر به د قيامت په ورځ ونه منل شي، ځکه چې دوى پخپله اعتراف کوي چې رسول راغلى و.
2. د رسولانو درناوى: دا آيت ښيي چې د الله رسولان د نعمت په توګه رالېږل شوي، او د هغوى تکذيب د الله له رحمت څخه بې برخې کېدل دي.
3. په قرآن او وحي باور: موږ بايد د الله په نازل شوي کتاب او د هغه په رسولانو ايمان راوړو، او له هغو کسانو څخه اوسو چې د حق منونکي او تعقيبونکي وي، نه د هغو په څېر چې حق يې رد کړ او ځانونه يې په ګمراهۍ کې واچول.
4. د خبرتيا ارزښت: دا آيت د هغو خلکو لپاره يو ډار دى چې د رسولانو له راتګ وروسته بيا هم په کفر او سرکشۍ ټينګار کوي، او ښيي چې دوى به د خپل عمل په بدل کې له سخت عذاب سره مخ شي.