سوره ملک — آیه 9

معانی کلمات:

• نَذِيرٌ: بیمدهنده، هشداردهنده (پیامبر یا رسولی که از عذاب خدا میترساند).
• فَكَذَّبْنَا: پس تکذیب کردیم (او را دروغگو شمردیم).
• مِن شَيْءٍ: هیچ چیزی (هیچ وحی یا کتابی).
• ضَلَالٍ كَبِيرٍ: گمراهی بزرگ و آشکار.

تفسیر آیه:

آنان در پاسخ به پرسش خازنان جهنم که پرسیدند: «آیا بیمدهندهای به سوی شما نیامد؟» میگویند: «آری، بیمدهندهای به سوی ما آمد، اما ما او را تکذیب کردیم و گفتیم: خداوند هیچ چیزی بر هیچ بشری نازل نکرده است.» آنان حتی فراتر رفتند و به رسولان گفتند: «شما جز در گمراهی بزرگ نیستید.» این سخن نشاندهندهی نهایت سرکشی و انکار آنان است؛ زیرا نهتنها پیام حق را نپذیرفتند، بلکه رسالت پیامبران را به گمراهی نسبت دادند و با این ادعای باطل، خود را در تاریکی جهل و عناد غرق ساختند. این اعتراف در قیامت، حجت را بر آنان تمام میکند و عذابشان را سزاوارتر میسازد.

فواید و پیامهای آیه:

• انکار رسالت پیامبران، ریشهایترین عامل بدبختی انسان است؛ زیرا با ردّ رسولان، راه هدایت بهکلی بسته میشود.
• تکذیب حق، انسان را به جایی میرساند که حق را باطل و باطل را حق میپندارد و حتی اولیای خدا را گمراه میخواند.
• اعتراف صادقانهی مجرمان در قیامت، نشانهی عدالت الهی است که هیچکس بدون اتمام حجت عذاب نمیشود.
• این آیه هشداری است برای ما که نعمت وجود پیامبر و قرآن را ارج نهیم و پیش از آنکه پشیمانی سودی نداشته باشد، از این رحمت بزرگ بهرهمند شویم.