سورت ملک — آیت 10

د کلمو معناوې:

• نَسْمَعُ: هغه اورېدل چې ګټه ترې واخیستل شي، نه یوازې غږ اورېدل.
• نَعْقِلُ: هغه عقل او پوهه چې پرې حق له باطله وپېژندل شي.
• السَّعِيرِ: اور چې بلېدلې وي، دلته د دوزخ اور ته ویل کېږي.

تفسیر:

دا د دوزخيانو خبره ده چې کله به د دوزخ د څارونکو (خزَنې) سره خبرې کوي، نو په خپله به مني او وايي: "که چېرې مونږ داسې اورېدل درلودل چې پرې حق منو، یا داسې عقل مو درلود چې پرې ښه له بدو پېژندل، نو به مونږ د دوزخ په اور کې نه وو." دوی به دا ومني چې د دوی کړاو د خپل ځان د بدۍ له امله دی، ځکه چې دوی د رسولانو خبرې په غور سره نه اورېدلې او د هغه څه په اړه یې فکر نه کاوه چې ورته ویل کېدل. که چېرې دوی په سمه توګه غوږ نیولی وای او عقل یې کارولی وای، نو به یې د رسولانو تصدیق کړی وای او د جنت له خلکو به شوي وای، خو دوی د حق منلو لپاره نه غوږ نیوه او نه یې عقل کاروه، نو له همدې امله د دوزخ د تلپاتې اور مستحق شول.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښیي چې د انسان د ژغورنې لپاره دوه سترې وسیلې دي: سم اورېدل او سم عقل. څوک چې دا دواړه په سمه توګه وکاروي، نو د حق د منلو لپاره به یې لار ومومي.
• په دې پوهېږو چې د قیامت په ورځ به د دوزخيانو اعتراف د دوی په ضرر وي، ځکه چې دوی به پوه شي چې خپله یې ځان ته ظلم کړی و.
• دا آيت مونږ ته د فکر او غور ارزښت ښیي؛ انسان باید د هغه څه په اړه فکر وکړي چې ورته ویل کېږي، په ځانګړې توګه د قرآن او د رسول الله ﷺ پیغام ته په غور سره غوږ ونیسي.
• په دې کې د هغو کسانو لپاره لویه عبرت ده چې د حق په وړاندې سستي کوي او د هغو پیغامونو په اړه فکر نه کوي چې د دوی د ژغورنې لامل کېدای شي.