Аль-Араф сүресі — Аят 132

1. Сөздердің мағынасы:

• مَهْمَا — «қандай болса да», «не келтірсең де» деген мағынадағы шарт құралы.
• آيَةٍ — «белгі», «мұғжиза», «дәлел».
• لِّتَسْحَرَنَا — «бізді сиқырлауың үшін», яғни «бізді адастырып, сендіріп алуың үшін» дегенді білдіреді. Олар мұны кекесінмен айтқан.
• بِمُؤْمِنِينَ — «сенушілер», яғни «сені растаушылар».

1. Аяттың тәпсірі:

Перғауынның қауымы Мұсаға (ғ.с.) қарсы өздерінің қыңырлығын, тәкаппарлығын және шындыққа мойынсұнбайтынын білдірді. Олар: «Қандай белгі-мұғжиза келтірсең де, қандай дәлел айтсаң да, біз оны сиқыр деп санаймыз. Сен бізді ата-бабамыздан қалған діннен, Перғауынға табынудан айналдырмақсың. Біз саған ешқашан сенбейміз, сенің пайғамбарлығыңды мойындамаймыз», — деді.

Олар Мұсаның келтірген кереметтерін «сиқыр» деп атап, оның шындық екенін мойындаудан бас тартты. Бұл — шындыққа бетпе-бет келгенде де оны қабылдамайтын, өздерінің қыңырлығы мен менмендігіне берілген адамдардың әрекеті. Олар дәлелдің күшіне қарамай, тек өздерінің қалауын, ата-баба дәстүрін ұстануды жөн көрді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Шындықты мойындау — иманның бастауы. Адам қандай дәлел көрсе де, егер жүрегі қыңырлықпен, тәкаппарлықпен толы болса, ол иманға келмейді. Сондықтан әркім өз жүрегін ашық ұстап, шындыққа мойынсұнуға дайын болуы керек.
• Құдайдың белгілері анық. Аллаһ елшілері арқылы жіберген әрбір мұғжиза — адамзатқа деген мейірім мен тура жолды көрсету. Бұл белгілерді көріп те мойындамау — адамның өзіне жасаған зор зияны.
• Ислам — дәлелге негізделген дін. Құран мен Пайғамбар (с.ғ.с.) келтірген дәлелдер ақыл мен жүрекке қатар әсер етеді. Кімде-кім шынайы ниетпен ізденсе, тура жолды табады.
• Қыңырлық пен менмендік адамды адасушылыққа апарады. Перғауын қауымының тағдыры — осының айқын мысалы. Олар көрген-білгендеріне қарамастан, өздерінің менмендігінен иманнан бас тартты.
• Аллаһ әркімге тура жолды таңдау еркіндігін берді. Бірақ бұл еркіндікті шындықты іздеуге жұмсау — ақылдылықтың белгісі. Ислам — адамды құтқарып, бақытқа жеткізетін жалғыз тура жол.