Аль-Араф сүресі — Аят 134

1. Сөздердің мағынасы:

• الرِّجْزُ — азап, бәле, індет. Бұл жерде Аллаһтың Перғауын мен оның еліне жіберген түрлі апаттары мен індеті.
• عَهِدَ عِندَكَ — саған берген уәдесі, яғни пайғамбарлық пен дұғаның қабыл болуы сияқты Аллаһтың Мұсаға (ғ.с.) берген ерекшелігі.
• لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ — сенің әкелген дініңе сөзсіз иман келтіреміз.
• لَنُرْسِلَنَّ — сөзсіз жібереміз, босатамыз.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Перғауын мен оның қауымына бірінен соң бірі апаттарды жіберді. Осы азаптар оларға келген сайын, олар Мұсаға (ғ.с.) жүгініп: «Уа, Мұса! Раббыңа біз үшін дұға ет. Сендегі пайғамбарлық пен дұғаңның қабыл болуы сияқты Аллаһтың саған берген ерекшелігі арқылы бізден осы азапты кетіруін сұра», — деді. Олар азаптан құтылу үшін: «Егер сен бізден осы азапты кетірсең, сенің әкелген дініңе сөзсіз иман келтіреміз және Исраил ұрпақтарын сенімен бірге жібереміз, оларды ұстап қалмаймыз», — деп уәде берді.

Алайда бұл олардың шынайы иманға келгендігі емес, тек азап қысқан кездегі амалсыз мойынсұнуы еді. Азап кеткен соң олар қайтадан бұрынғы қыңырлықтарына оралатын.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһқа жалбарынудың маңызы: Азап пен қиындық кезінде адам Аллаһқа бет бұрып, дұға етуі керек. Бұл — мүміннің Аллаһпен байланысын нығайтатын амал.
• Пайғамбарлардың дәрежесі: Мұса (ғ.с.) сияқты пайғамбарлардың Аллаһ алдындағы ерекше орны мен дұғасының қабыл болуы — Аллаһтың оларға берген үлкен мәртебесі.
• Уәдеде тұрудың құндылығы: Перғауын қауымы азап кезінде уәде беріп, бірақ оны орындамады. Бұл — уәдеге опасыздықтың жамандығын көрсетеді. Мүмін адам әрқашан берген уәдесінде тұруы тиіс.
• Исламның кешірімге ашық есігі: Азап кезінде болсын, қандай жағдайда болсын, адам Аллаһқа бет бұрса, Аллаһ оның тәубесін қабыл етуге дайын. Бұл — Аллаһтың рақымының кеңдігін көрсетеді.
• Қиындық — иманды сынау құралы: Аллаһ жіберген қиындықтар адамның шынайы иманын сынайды. Кім шынайы тәубе етсе, ол пайда табады; кім қыңырлық танытса, ол зиянға ұшырайды.