سورت اعراف — آیت 146

د لومړۍ برخې لپاره: د سختو او ناڅرګندو ویونو معناګانې

• سَأَصْرِفُ: زه به واړوم، یعنې له پوهېدو او منلو څخه به یې منع کړم.
• آيَاتِيَ: زما نښې او دلیلونه، چې په اسمانونو او ځمکه کې دي او همدارنګه د قرآن کریم آیتونه.
• يَتَكَبَّرُونَ: لویي او غرور کوي، ځان له نورو لوړ ګڼي.
• سَبِيلَ الرُّشْدِ: د سمې لارې، د حق او هدایت لاره.
• سَبِيلَ الْغَيِّ: د ګمراهۍ او باطل لاره.

د دوهمې برخې لپاره: د آیت تفسیر

الله تعالیٰ په دې آیت کې وایي چې هغه کسان چې په ځمکه کې له حق پرته لويي او غرور کوي، له خپلو آیتونو او نښو څخه به یې واړوي، یعنې د هغوی زړونه به د دې آیتونو له پوهېدو او منلو څخه بند کړي. دا خلک داسې دي چې که هر ډول معجزه او نښه وویني، پرې به ایمان نه راوړي، ځکه چې د دوی زړونه له کبر او عناده ډک دي. که د سمې او نېغې لارې په لور وبلل شي، هغه به نه غوره کوي، خو که د ګمراهۍ او باطل لارې ته وبلل شي، نو هغه به په خوښۍ سره غوره کوي. دا ټول د دې له امله دی چې دوی زموږ آیتونه دروغ ګڼلي او له هغو څخه یې غفلت کړی دی، یعنې د دوی په اړه یې فکر نه دی کړی او نه یې منلي دي.

د دریمې برخې لپاره: ګټې او عبرتونه

له دې آیت څخه موږ دا زده کوو چې کبر او غرور د انسان د هلاکت لوی سبب دی. هغه څوک چې په ځان باندې لويي کوي او له حق څخه مخ اړوي، الله تعالیٰ د هغه زړه د هدایت له لارې بندوي او هغه په ګمراهۍ کې پرېږدي. دا موږ ته دا هم ښیي چې د ایمان او هدایت شرط د تواضع او عاجزۍ دی؛ څوک چې په زړه کې عاجزي ولري، الله تعالیٰ به هغه ته د حق د پوهېدو توفیق ورکړي. برعکس، څوک چې له حق څخه مخ اړوي او پر آیتونو باندې فکر نه کوي، هغه به په ګمراهۍ کې ډوب شي. نو موږ باید تل له کبر څخه ځان وساتو او د الله تعالیٰ په آیتونو باندې فکر وکړو، ترڅو د هغه له هدایت څخه برخمن شو.