Surja El-A'raf — Ajet 40

Kuptimet e fjalëve:

• “Ajetet Tona”: shenjat dhe provat tona që tregojnë për njëshmërinë e Allahut dhe vërtetësinë e profetëve.
• “U bënë mendjemëdhenj”: nuk u nënshtruan dhe nuk i pranuan ato me kryelartësi.
• “Nuk u hapen dyert e qiellit”: nuk pranohen veprat e tyre të mira dhe as shpirtrat e tyre nuk ngjiten lart pas vdekjes.
• “Derisa të hyjë devja në vrimën e gjilpërës”: derisa të ndodhë diçka e pamundur, sepse devja është krijesë e madhe dhe vrima e gjilpërës është jashtëzakonisht e ngushtë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ata që i mohuan shenjat dhe provat e Tij të qarta, dhe u bënë mendjemëdhenj ndaj tyre – duke refuzuar t’i pranojnë dhe t’u nënshtrohen atyre – janë të privuar nga çdo e mirë. Atyre nuk u hapen dyert e qiellit: as për veprat e tyre të mira që të pranohen, as për shpirtrat e tyre kur të vdesin, që të ngjiten lart. Ata kurrë nuk do të hyjnë në Xhennet, përveçse në një rast të pamundur – sikur devja, me trupin e saj të madh, të kalonte nëpër vrimën e gjilpërës, e cila është jashtëzakonisht e ngushtë. Kjo është diçka e pamundur dhe e paimagjinueshme, prandaj edhe hyrja e tyre në Xhennet është e pamundur dhe e përjetshme. Dhe ashtu siç i dënojmë këta, ne i dënojmë të gjithë kriminelët që i shumojnë mëkatet dhe i kalojnë kufijtë në mosbindje ndaj Zotit të tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Të kuptuarit se mendjemadhësia ndaj të vërtetës është pengesë e madhe për udhëzimin dhe hyrjen në Xhennet – prandaj duhet të jemi të përulur para së vërtetës dhe ta pranojmë atë sapo ta kuptojmë.
2. Ky ajet na nxit të mos i mohojmë shenjat e Allahut në univers dhe në Kuran, por t’i studiojmë ato me mendje të hapur dhe zemër të pastër.
3. Na mëson se veprat e mira të atyre që nuk besojnë nuk pranohen, sepse kushti i pranimit është besimi i sinqertë – prandaj duhet ta ruajmë besimin tonë dhe ta forcojmë atë me vepra të mira.
4. Ajeti na paralajmëron nga pasojat e rënda të krimit dhe mosbindjes, duke na bërë të kërkojmë mëshirën e Allahut dhe t’i largohemi mëkateve para se të na zërë dënimi.