Surja El-A'raf — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• Ulahum (أُولَاهُمْ): të parët, prijësit dhe udhëheqësit.
• Uhrahum (أُخْرَاهُمْ): të fundit, pasuesit dhe ithtarët.
• Min fadl (مِن فَضْلٍ): përparësi, vlerë ose meritë që i jep dikujt epërsi mbi tjetrin.

Tefsiri i Ajetit:

Kur udhëheqësit e jobesimtarëve dhe prijësit e tyre që i çuan njerëzit në rrugë të humbur, do të hyjnë në zjarr, ata do t'u drejtohen pasuesve të tyre që i ndoqën verbërisht dhe do t'u thonë: "Ju nuk keni asnjë përparësi mbi ne, asnjë meritë që t'ju bëjë më të mirë se ne, sepse të gjithë jemi të barabartë në humbje dhe në kryerjen e veprave që meritojnë dënim. Nuk keni asnjë justifikim përpara Zotit, sepse ju vetë zgjodhët të na ndiqnit në të keqe, edhe pse e dinit se ishim në rrugë të gabuar."

Atëherë Allahu i Lartësuar u thotë të gjithëve, prijësve dhe pasuesve: "Shijoni dënimin e zjarrit të Xhehenemit, secili sipas shkallës së fajit të vet, për shkak të veprave tuaja të këqija që keni bërë në jetën e dynjasë – mosbesimit, mëkateve dhe ndjekjes së rrugës së gabuar." Kështu, asnjëri prej tyre nuk do të ketë mundësi t'i shpëtojë dënimit, as prijësit për shkak të pozitës së tyre, as pasuesit për shkak të ndjekjes së tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Çdo njeri është përgjegjës për veprimet e veta dhe nuk mund të justifikohet duke thënë se "të tjerët më mashtruan" – sepse secili ka mendje dhe zgjedhje të lirë.
2. Udhëheqësit dhe prijësit që i çojnë njerëzit në rrugë të humbur mbajnë barrë të madhe mëkati, por kjo nuk e heq përgjegjësinë nga ata që i ndjekin me vetëdije.
3. Në Ditën e Gjykimit nuk do të ketë favorizime apo pozita – të gjithë do të gjykohen me drejtësi të plotë sipas veprave të tyre.
4. Ajeti na mëson se ndjekja e verbër e traditave dhe e udhëheqësve pa shqyrtuar nëse janë në rrugë të drejtë, është shkak për shkatërrim.
5. Islami na fton të mendojmë, të analizojmë dhe të zgjedhim rrugën e drejtë me vetëdije, sepse secili prej nesh do të përballet me pasojat e zgjedhjeve të veta.