Сураи Аль-Араф Оят 40 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дарҳои осмон бар рӯи касоне, ки оёти Моро дурӯғ гуфтанд…

Аль-Араф · 40/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ ۝٤٠

🔤 Transliteration

Innal lazeena kazzaboo bi Aayaatinaa wastakbaroo `anhaa laa tufattahu lahum ahwaabus samaaa`i wa laa yadkhuloonal jannata hattaa yalijal jamalu fee sammil khiyaat; wa kazaalika najzil mujrimeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дарҳои осмон бар рӯи касоне, ки оёти Моро дурӯғ гуфтанд ва аз онҳо сар тофтаанд, кушода намешаванд ва ба биҳишт намедароянд, то он гоҳ, ки шутур аз сӯрохи сузан бигзарад. Ва осиёнро инчунин ҷазо медиҳем!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

«كذبوا»: дурӯғ бароварданд, инкор карданд.
«استكبروا»: гарданкашӣ карданд, худро бузургтар ҳисобиданд ва итоат накарданд.
«لا تفتح»: кушода намешавад.
«يلج»: дохил шавад.
«الجمل»: шутур.
«سم الخياط»: сӯрохи сӯзан.
«نجزي»: ҷазо медиҳем.
«المجرمين»: гуноҳкорон, кирдоркорони бад.

Тафсири оят:

Ҳамоно касоне, ки оятҳо ва нишонаҳои равшани Моро дурӯғ бароварданд ва аз рӯи гарданкашӣ ва худписандӣ аз итоат ба онҳо рӯй гардонданд, барояшон дарҳои осмон кушода намешавад. Яъне амалҳои некӯашон ба сӯи Худо боло намеравад ва дуоҳояшон қабул намегардад, инчунин рӯҳҳояшон ҳангоми марг ба сӯи осмон бардошта намешавад. Ва ин гуноҳкорони гарданкаш ҳаргиз ба биҳишт дохил намешаванд, то он даме ки шутур ба сӯрохи сӯзан дохил шавад. Ин мисол барои нишон додани имконнопазирии воқеии он аст, зеро шутур ҳайвони бузург аст ва сӯрохи сӯзан бисёр танг аст, пас дохил шудани он ба сӯрохи сӯзан ғайриимкон аст. Ҳамин тавр, дохил шудани онҳо ба биҳишт низ ғайриимкон аст. Ва ҳамин гуна ҷазоро Мо ба гуноҳкорони саркаш медиҳем, ки гуноҳҳояшон азим ва саркашиашон шадид гардидааст.

Фоидаҳои оят:

Оят нишон медиҳад, ки дурӯғ баровардани оятҳои Худо ва гарданкашӣ аз итоат ба онҳо сабаби маҳрум шудан аз ҳар гуна хайр ва баракат мегардад.
Худо бандагони худро огоҳ мекунад, ки амалҳои некӯ ва дуоҳои некӯкорон ба сӯи Ӯ боло меравад, аммо амали кофирон ва гарданкашон қабул намешавад.
Оят ба мо меомӯзад, ки ба оятҳои Қуръон бо фурӯтанӣ ва итоат муносибат кунем ва аз гарданкашӣ дурӣ ҷӯем.
Дар оят тасвири равшани адолати Худо дар ҷазои гуноҳкорон омадааст, ки ин моро ба тавба ва амали солеҳ тарғиб мекунад.
Ин оят моро ба ёд меорад, ки биҳишт танҳо барои бандагони фурӯтан ва итоаткор аст ва ҳаргиз барои гарданкашон ва дурӯғбаророн кушода намешавад.
Қуръон бо мисолҳои равшан ва фаҳмо ҳақиқатро ба мо мефаҳмонад, то мо роҳи рост ва некӯро интихоб кунем ва ба сӯи Худо наздик шавем.

📜 Оят 38-42 — Сураи Аль-Араф

38قَالَ ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِكُم مِّنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ فِي النَّارِ ۖ كُلَّمَا دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَّعَنَتْ أُخْتَهَا ۖ حَتَّىٰ إِذَا ادَّارَكُوا فِيهَا جَمِيعًا قَالَتْ أُخْرَاهُمْ لِأُولَاهُمْ رَبَّنَا هَٰؤُلَاءِ أَضَلُّونَا فَآتِهِمْ عَذَابًا ضِعْفًا مِّنَ النَّارِ ۖ قَالَ لِكُلٍّ ضِعْفٌ وَلَٰكِن لَّا تَعْلَمُونَ

Гӯяд: «Ба миёни умматҳое, ки пеш аз шумо будаанд, аз ҷинну инс дар оташ дохил шавед. Ҳар уммате, ки ба оташ дохил шавад, уммати ҳамдини худро лаънат кунад. То чун ҳамагӣ дар он ҷо гирд оянд, гурӯҳҳое, ки пайрав будаанд, дар бораи гурӯҳҳое, ки пешво будаанд, гӯянд: «Парвардигоро, инҳо моро гумроҳ карданд, дучандон дар оташ азобашон кун». Гӯяд: «Азоби ҳама дучандон аст, вале шумо намедонед!»

39وَقَالَتْ أُولَاهُمْ لِأُخْرَاهُمْ فَمَا كَانَ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْسِبُونَ

Пешвоён ба пайравон гӯянд: «Шуморо бар мо ҳеҷ бартарӣ нест, инак ба ҷазои корҳое, ки карда будед, азобро бичашед!»

40إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُوا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ

41لَهُم مِّن جَهَنَّمَ مِهَادٌ وَمِن فَوْقِهِمْ غَوَاشٍ ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ

Бистаре аз оташи ҷаҳаннам дар зер ва пӯшише аз оташи ҷаҳаннам бар рӯй доранд. Ва ситамкоронро инчунин ҷазо медиҳем!

42وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

Ба ҳеҷ кас ғайри андозаи тавонаш таклиф намекунем. Онон, ки имон овардаанд, ва корҳои некӯ кардаанд, аҳли биҳиштанд ва дар он ҷо ҷовидонанд.

← Оят 39 📖 Аль-Араф Оят 41 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

40Оят

Тарҷума — Аль-Араф 40

Сураи Аль-Араф Оят 40 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дарҳои осмон бар рӯи касоне, ки оёти Моро дурӯғ гуфтанд…

Сураи Оят 40/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 38–42. Ба Тоҷикӣ: Русский.