Сураи Аль-Араф Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва миёнашон ҳиҷобест ва бар аъроф мардоне ҳастанд, ки ҳамаро…

Аль-Араф · 46/206

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ ۚ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ ۝٤٦

🔤 Transliteration

Wa bainahumaa hijaab; wa `alal A`raafi rijaaluny ya`rifoona kullam biseemaahum; wa naadaw Ashaabal jannati an salaamun `alaikum; lam yadkhuloohaa wa hum yatma`oon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва миёнашон ҳиҷобест ва бар аъроф мардоне ҳастанд, ки ҳамаро ба нишонияшон мешиносанд ва аҳли биҳиштро овоз медиҳанд, ки салом бар шумо бод. Инҳо ҳарчанд тамаъя биҳишт доранд, вале ҳанӯз ба он дохил нашудаанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшанӣ талаб мекунанд:

Ал-Аъроф: ҷамъи калимаи «урф» аст, ки маънои баландӣ ва баландҷойро дорад. Ин ҷо деворест, ки миёни биҳишт ва дӯзах қарор дорад ва аз ҳама ҷойҳои он баландтар аст.
Ҳиҷоб: парда, монеъ ва ҳоил аст, ки намегузорад асар ва таъсири яке аз ду гурӯҳ ба дигаре расад.
Симо: аломат ва нишонаҳои зоҳирӣ, ки бо онҳо аҳли биҳишт ва аҳли дӯзах шинохта мешаванд.
Тамъ: умедворӣ ва орзумандии некӯ ба чизе.

Тафсири оят:

Миёни аҳли биҳишт ва аҳли дӯзах парда ва монеъе қарор дорад, ки онро «Ал-Аъроф» меноманд — девори баланде, ки ҷилави расидани таъсири яке аз ду гурӯҳ ба гурӯҳи дигарро мегирад. Бар болои ин девори баланд мардоне ҳастанд, ки некӯкориҳояшон ва бадиҳояшон баробар шудааст; аз ин рӯ, некӯкориҳояшон онҳоро аз оташи дӯзах наҷот додааст ва бадиҳояшон монеи дохил шуданашон ба биҳишт гардидааст. Онҳо дар он ҷо истодаанд, то Худованд дар бораи онҳо ҳар чӣ бихоҳад, ҳукм кунад ва сипас бо фазлу раҳмати Хеш онҳоро ба биҳишт дохил мекунад. Онҳо охирин касоне ҳастанд, ки ба биҳишт ворид мешаванд.

Ин мардон ҳар ду гурӯҳ — аҳли биҳишт ва аҳли дӯзахро бо аломатҳояшон мешиносанд: аҳли биҳиштро бо рӯйҳои сафеду дурахшон ва аҳли дӯзахро бо рӯйҳои сиёҳу торик. Ва онҳо ба аҳли биҳишт нидо мекунанд ва ба онҳо эҳтиромона салом медиҳанд: «Салом бар шумо!» — яъне аз азоб ва ҳалокат эмин бошед. Худи аҳли Аъроф ҳанӯз ба биҳишт дохил нашудаанд, вале бо умед ва орзумандии бузург интизори он ҳастанд, ки бо раҳмати Худованд ба он дохил шаванд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ин оят нишон медиҳад, ки адолати Худованд беандоза аст: ҳатто касоне, ки некӯкориҳо ва бадиҳояшон баробар шудааст, аз раҳмати Ӯ ноумед намешаванд ва дар ниҳоят ба биҳишт дохил мешаванд.
Раҳмати Худованд бар ғазаби Ӯ пешӣ мегирад; ҳатто гуноҳкорон метавонанд бо тавба ва амали нек ба фазли Худо умедвор бошанд.
Салом ва дуруд ба аҳли биҳишт нишонаи муҳаббат ва эҳтироми мутақобул дар охират аст, ки ин ҷомеаи имонро ба ҳамдигар наздиктар мекунад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳамеша ба раҳмати Худованд умедвор бошему аз ноумедӣ аз раҳмати Ӯ дурӣ ҷӯем, зеро Худованд ғафуру раҳим аст.
Қуръон бо чунин тасвирҳои равшан ва таъсирбахш дили инсонро ба сӯи имон ва амали солеҳ ҷалб мекунад ва моро ба омодагӣ барои охират ҳидоят менамояд.

📜 Оят 44-48 — Сураи Аль-Араф

44وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۖ قَالُوا نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ

Биҳиштиён дузахиёнро овоз диҳанд, ки мо ба ҳақиқат ёфтем он чиро, ки Парвардигорамон ваъда дода буд, оё шумо низ ба ҳақиқат ёфтаед он чиро, ки Парвардигоратон ваъда дода буд? Гӯянд: «Оре». Он гоҳ овоздиҳандае дар он миён овоз диҳад, ки лаънати Худо бар кофирон бод!

45الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِالْآخِرَةِ كَافِرُونَ

Онон, ки аз роҳи Худо рӯй бармегардонанд ва онро каҷравӣ мепиндоранд ва ба қиёмат имон надоранд!

46وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى الْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسِيمَاهُمْ ۚ وَنَادَوْا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلَامٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ

47۞ وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ

Чун чашм ба ҷониби дӯзахиён гардонанд, гӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро дар шумори ситамкорон қарор мадеҳ!»

48وَنَادَىٰ أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ رِجَالًا يَعْرِفُونَهُم بِسِيمَاهُمْ قَالُوا مَا أَغْنَىٰ عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ

Сокинони аъроф мардонеро, ки аз нишонияшон мешиносанд, овоз диҳанд ва гӯянд; «Он молҳо, ки ҷамъ оварда будед ва он ҳама саркашӣ, ки доштед, шуморо фоидае набахшид!

← Оят 45 📖 Аль-Араф Оят 47 →

Аль-АрафФеҳристи Қуръон

206Оят

MeccanRevelation

46Оят

Тарҷума — Аль-Араф 46

Сураи Аль-Араф Оят 46 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва миёнашон ҳиҷобест ва бар аъроф мардоне ҳастанд, ки ҳамаро…

Сураи Оят 46/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 44–48. Ба Тоҷикӣ: Русский.