Əraf surəsi — Ayə 46

Kəlmələrin mənaları:

• Hicab: İki şey arasında maneə, pərdə.
• Əraf: Cənnətlə Cəhənnəm arasındakı hündür sədd, divar.
• Sima: Əlamət, nişanə, üz ifadəsi.
• Yətmuun: Ümid bəsləyirlər, arzu edirlər.

Təfsir:

Bu mübarək ayədə Uca Allah bizə axirət gününün dəhşətli və eyni zamanda ümidverici mənzərələrindən birini təqdim edir. Cənnət əhli ilə Cəhənnəm əhli arasında uca bir sədd – hicab çəkiləcəkdir. Bu sədd o qədər hündürdür ki, ona "Əraf" deyilir. Bu, o məşhur səddir ki, Allah Quranda başqa yerdə "sür" (divar) adlandırmışdır.

Bu Ərafın üzərində elə insanlar dayanacaq ki, onların yaxşı əməlləri ilə pis əməlləri bərabər olmuşdur. Onlar nə tam olaraq Cənnətə girə bilmiş, nə də Cəhənnəmə layiq görülmüşlər. Onlar orada dayanıb Allahın rəhmətini gözləyirlər. Bu insanlar hər kəsi üzündəki əlamətlərdən tanıyırlar – möminlərin üzü ağ, nurani, kafirlərin üzü isə qara, qəmgin olacaqdır.

Sonra bu Əraf əhli Cənnət əhlinə müraciət edib onlara salam verərək deyirlər: "Salam olsun sizə!" Bu, onlara qarşı hörmət və ehtiram əlamətidir. Lakin maraqlıdır ki, Əraf əhlinin özləri hələ Cənnətə daxil olmayıblar, ancaq onlar Allahın rəhmətindən ümidlərini kəsməyib, Cənnətə daxil olmağı şiddətlə arzu edirlər.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs var: Allahın rəhməti sonsuzdur. Heç vaxt ümidsizliyə qapılmaq olmaz. Əgər insanın yaxşı əməlləri pis əməllərinə bərabər olsa belə, Allahın mərhəməti onu əhatə edə bilər. Bu səbəbdən də hər bir mömin ömrü boyu yaxşı əməllər etməyə çalışmalı, günahlardan uzaq durmalı və Allahın rəhmətindən heç vaxt ümidini kəsməməlidir. Çünki Allahın rəhməti hər şeyi əhatə edir və O, bəndələrinə qarşı sonsuz mərhəmət sahibidir. Bu ayə bizə öyrədir ki, axirətdə ən böyük uğur Cənnətə daxil olmaqdır və bu uğura nail olmaq üçün həmişə ümidli olub, saleh əməllərlə Allaha yaxınlaşmaq lazımdır.