Sure A'râf — Ayet 46

Kelime Anlamları:

• Hicâb: İki tarafı birbirinden ayıran engel, perde, yüksek duvar.
• A'râf: Cennet ile Cehennem arasındaki yüksek sur; burçlar, tepecikler. Kelime, "yüksek yer" anlamındaki "urf" kökünden gelir.
• Sîmâ: Alamet, işaret, nişan; yüzdeki belirti.
• Yatmeûn: Umut ederler, ümit beslerler, göz dikerler.

Tefsir:

Bu âyet, kıyamet gününde insanların iki büyük gruba ayrılacağını ve aralarında korkunç bir ayırım yapılacağını haber verir. Cennet ehli ile Cehennem ehli arasında, birbirine karışmalarını engelleyen, yüksek ve görkemli bir sur (hicâb) vardır. İşte bu surun yüksek tepelerine, yani A'râf'a, amelleri tartıda eşit gelen bir topluluk yerleştirilmiştir. Bunlar; iyilikleri ve kötülükleri birbirine denk olduğu için ne doğrudan Cennet'e girebilmiş ne de Cehennem'e layık görülmüşlerdir. Onlar, Allah'ın rahmetini bekleyerek bu yüksek yerde dururlar.

Bu A'râf ehli, Allah'ın kendilerine verdiği özel bir ilim ve basiretle, Cennet ve Cehennem ehlini yüzlerindeki alametlerden tanırlar. Müminlerin yüzleri nur gibi parlak ve aydınlıktır; kâfirlerin yüzleri ise kapkaranlık ve perişandır. Bu alametler, onların kalplerindeki iman veya küfrün dışa vurmuş halidir. A'râf ehli, bu alametler sayesinde herkesi tanır ve kimin hangi taraftan olduğunu bilir.

Sonra bu A'râf ehli, Cennet ehline dönerek onlara selam verir ve şöyle derler: "Selam size! Allah'ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun." Bu, onların Cennet ehline duydukları sevgi ve muhabbetin bir ifadesidir. Ancak bu selamı veren A'râf ehli henüz Cennet'e girememiştir. Fakat onlar, Allah'ın rahmetinden ümitlerini kesmezler. Kalpleri, Cennet'e gireceklerine dair güçlü bir umut ve özlemle doludur. İşte bu umut, onların imanlarının ve Allah'a olan güvenlerinin bir nişanesidir.

Bu âyet bize, Allah'ın adaletinin ve rahmetinin ne kadar geniş olduğunu gösterir. Hiçbir kul, ameliyle Cennet'i hak edemez; ancak Allah'ın rahmeti her şeyi kuşatmıştır. A'râf ehlinin durumu, bizlere şunu öğretir: Amellerimiz ne kadar eksik olursa olsun, Allah'ın rahmetinden asla ümit kesilmez. Yeter ki kalbimizde iman ve O'na karşı samimi bir bağlılık bulunsun. Mümin, her an affedilmeyi ve rahmete erişmeyi umarak yaşar. Bu umut, onu günahlardan uzaklaştırır ve iyiliklere yöneltir.

Sevgili kardeşim! Sen de bu âyetten ders al. Hayatın boyunca iyilik ve kötülüklerin tartılacağı bir gün mutlaka gelecektir. Önemli olan, o gün yüzünün nurlu, kalbinin huzurlu olmasıdır. Bunun yolu da Allah'a iman etmek, O'nun emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmaktır. Unutma ki Allah'ın rahmeti, azabından çok daha büyüktür. Sen de A'râf ehli gibi, her an Allah'ın rahmetini umarak yaşa ve O'na sığın. Çünkü gerçek kurtuluş, ancak O'nun rahmetine ermekle mümkündür.