Сураи Аль-Араф — Оят 45

1. Маънои калимаҳо:

• يَصُدُّونَ: бозмедоранд, монеъ мешаванд, дур мегардонанд.
• سَبِيلِ اللَّهِ: роҳи Худо, яъне дини ислом ва тоъати Ӯ.
• يَبْغُونَهَا عِوَجًا: мехоҳанд, ки он роҳ каҷ ва нодуруст бошад.
• عِوَجًا: каҷӣ, инҳироф аз рости.
• بِالْآخِرَةِ كَافِرُونَ: ба рӯзи қиёмат ва он чи дар он аст, инкор мекунанд.

1. Тафсири оят:

Ин оят дар бораи гурӯҳе аз кофирон сухан мегӯяд, ки худ аз роҳи рости Худо рӯй мегардонанд ва мардуми дигарро низ аз ин роҳ бозмедоранд. Онҳо на танҳо худ ба ҳидоят раҳ намеёбанд, балки мекӯшанд, ки дигаронро низ аз пайравӣ ба дини ҳақ боздоранд. Ҳамчунин онҳо мехоҳанд, ки роҳи ҳақ каҷ ва нодуруст нишон дода шавад, то мардум онро пайравӣ накунанд ва аз он дурӣ ҷӯянд. Онҳо ҳақиқати дини Худоро инкор мекунанд ва онро намеписанданд. Илова бар ин, онҳо ба рӯзи қиёмат ва ҳисобу китоби он бовар надоранд ва худро барои он омода намекунанд. Ин гуна одамон на танҳо худ гумроҳанд, балки сабаби гумроҳии дигарон низ мешаванд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят ба мо нишон медиҳад, ки роҳи Худо рости аст ва ҳар касе, ки мардумро аз ин роҳ боздорад, кори бад ва зиёновар мекунад.
• Мусулмон бояд на танҳо худ ба роҳи ҳақ бошад, балки дигаронро низ ба некӣ ва ҳидоят даъват кунад.
• Ин оят моро огоҳ мекунад, ки аз пайравии каҷравиҳо ва инҳирофҳо дурӣ ҷӯем ва ҳақро чунон ки ҳаст, бипазирем.
• Бовар ба рӯзи қиёмат ва охират инсонро ба амалҳои нек ва роҳи рост ҳидоят мекунад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки дини Худоро бо ростӣ ва покӣ пайравӣ кунем ва аз ҳар гуна таҳрифу каҷравиҳо дур бошем.