Surat Al-Ma'arij — Ayat 34

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يُحَافِظُونَ (yuhāfizhūn): saka tembung حَافَظَ (hāfazha) kang tegesé njaga, ngrumat, lan nglakoni kanthi terus-terusan.
• صَلَاتِهِمْ (shalātihim): shalaté wong-wong mau.

1. Tafsiré ayat:

Wong-wong mukmin kang sejati iku padha njaga shalaté kanthi temen-temen. Padha nindakké shalat ing wektu kang wis ditemtokaké, ora keterak-kerak, lan ora nglirwakaké syarat lan rukune. Sadurungé shalat padha njaga resiké awak, sandhangan, lan panggonan. Nalika shalat, atiné padha khusyuk, ora mikir barang liya kang ora ana gegayutané karo shalat. Ora ana urusan donya kang bisa ngalang-alangi dheweke saka nindakké shalat. Padha terus-terusan nglakoni shalat nganti tekan ajalé, ora tau nglirwakaké utawa ngeculaké kewajiban shalat. Wong-wong kang kaya mangkono iku kalebu golongan kang bakal mlebu swarga lan diparingi kamulyan kang gedhé déning Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Shalat iku ibadah kang paling utama, mula kudu dijaga kanthi tenanan.
• Wong kang njaga shalaté bakal éntuk pangapura lan pahala kang gedhé saka Allah.
• Njaga shalat bisa nuwuhaké disiplin lan ati kang resik, saéngga uripé dadi luwih tentrem lan berkah.
• Shalat kang dilakoni kanthi khusyuk bisa dadi tandha yèn wong iku bener-bener iman marang Allah.
• Ayo padha sregep shalat, aja nganti kesusu utawa nglirwakaké, amarga shalat iku dadi ukuran ketaqwaané wong Islam.